در زمان استقبال ؛ تا هر سه زمان عمر تو به « 1 » نور توبه 116 منوّر بود : زمان ماضى به ندامت ، و « 2 » زمان حال به ترك ، و زمان استقبال به عزيمت ؛ كه همچنان‌كه شير كه « 3 » از « 4 » پستان بيرون مىآيد « 5 » باز عود نمىكند ، وى نيز به گناه عود نكند . و حقائق التوبة ثلاثة أشياء : حقيقت « 6 » هر چيزى آن است كه آن « 7 » چيز بدان متحقق مىگردد ؛ و حقايق توبه سه چيز است كه سه شرط توبه به آن متحقق مىشود : تعظيم الجناية ، اول ، تعظيم و بزرگداشت جنايت كه چنين گناه بزرگ و جسارتى عظيم واقع شده ، البته سبب زيادتى ندامت و پشيمانى است . و اتّهام التوبة ، دوم ، متهم داشتن توبه كه آيا به « 8 » شرائط صحّت بود ، يا « 9 » مقبول حضرت آيد يا نه ؟ و اين تردّد البته سبب زيادتى استغفار و اعتذار است . و طلب إعذار « 10 » الخليفة . و سيم ، طلب عذر خلق است ؛ يعنى از هركه تقصيرى و جريمه‌اى صادر شود از براى وى عذرى پيدا كند كه آن تقصير از وى بيفتد ؛ تا خود را از همه مجرم‌تر و گناهكارتر بيند ؛ و اين باعث بر زيادتى سعى است در ترك و اقلاع . 117 و سرائر حقيقة التوبة ثلاثة اشياء : « 11 » يعنى حقيقت توبه را ظاهرى است كه مذكور گشت « 12 » و باطن آن سه چيز است : تمييز التقيّة من العزّة « 13 » ،

--> ( 1 ) . ج : - تو . ( 2 ) . ع : - و . ( 3 ) . ج : - كه . ( 4 ) . ع : - از . ( 5 ) . ع : آمد . ( 6 ) . ع : حقيقة . ( 7 ) . ع : - آن . ( 8 ) . ع : با . ( 9 ) . ع : و . ( 10 ) . ع : اعذار . ( 11 ) . ع : - اشياء . ( 12 ) . ع : شد . ( 13 ) . ع : العزّاه .