يكى ، به تعظيم حق و بزرگ داشت فرمان وى ؛ كه چون فرماينده بزرگ و عظيم بود ، مخالفت وى در تحقق « 1 » جنايت و قباحت آن ظاهرتر بود . و معرفة النفس ، و « 2 » ديگر ، شناختن حقارت نفس و دنائت آن « 3 » و شره و حرص وى بر موافقت هوا و مخالفت هدى ؛ « 4 » چه مخالفت ادانى و اراذل ، فرمان اكابر و اعاظم را ، اشنع و اقبح بود . و تصديق الوعيد . و « 5 » ديگر ، به « 6 » تصديق و قبول آيات و اخبار و آثارى كه در وعيد مجرمان وارد است ؛ كه بعد از تصديق و استحضار آن ، ارتكاب جنايت به‌غايت شنيع و فضيحت 107 بود . و أما معرفة الزّيادة و النقصان من الأيّام ، فإنّها « 7 » تستقيم بثلاثة اشياء : و امّا شناختن زيادتى حال و نقصان كار از ايّام و « 8 » روزگار كه ركن سيم يقظه است ، به سه چيز استقامت مىيابد : بسماع العلم ، يكى ، به استماع علم ظاهر تا منجيات را از مهلكات جدا كند ، و زيادتى را از نقصان بشناسد . و إجابة دواعي الحرمة « 9 » ، ديگر ، اجابت كردن دواعى حرمت . قال الله تعالى : وَ مَنْ يُعَظِّمْ حُرُماتِ اللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ . « 10 » اجابت دواعى حرمت ، تعظيم حرمات اللّه است كه مفضى 108 به خير دو جهان « 11 » است و نتيجهء مزيد حال و مرتبهء مؤمن است . و داعى اعم است كه در ظاهر بود يا در باطن . و صحبة السالكين « 12 » و در برخى نسخ و نصيحة « 13 » السالكين واقع است .

--> ( 1 ) . ع : تحقيق . ( 2 ) . ع : + و . ( 3 ) . ج : خباثت و دنائت نفس . ( 4 ) . ع : - و شره و حرص وى بر موافقت هوا و مخالف هدى . ( 5 ) . ع : - و . ( 6 ) . ع : - به . ( 7 ) . ج : فايّنها . ( 8 ) . ج : - و . ( 9 ) . ج : الحرمته . ( 10 ) . حج / 30 . ( 11 ) . ع : جهانى . ( 12 ) . ج : الصالحين . ( 13 ) . ج : صحبة .