شمس الدين محمد تبادكانى طوسى
363
تسنيم المقربين ( شرح منازل السائرين خواجه عبدالله انصارى ) ( فارسى )
حكايت رؤيت موسى است « 1 » عليه السّلام در وقت آتش به جهت اهل و عيال ، آتش شجرهء طور سينا را « 2 » و « 3 » چون آن « 4 » ابتداى حال موسى « 5 » بود عليه السّلام « 6 » در طريق كشف به جهت مقام برق كه ابتداى حال ولايت است ، به اين آيت استشهاد فرمود . « 7 » البرق باكورة تلمع « 8 » للعبد فتدعوه للدّخول فى هذا الطّريق ؛ « برق » نوباوهء بساتين « 9 » تجلّيات الهى است كه برمىافروزد نور هدايت را « 10 » از براى بنده ، و مىخواند وى را به درآمدن در طريق ولايت كه سير فى اللّه است ؛ همچون « يقظه » كه مىخواند به درآمدن در طريق سير إلى اللّه . و الفرق بينه و بين « الوجد » انّ الوجد « 11 » يقع بعد الدّخول فيه ، فالوجد « 12 » زاد ، « 13 » و البرق إذن . و فرق ميان « وجد » و « برق » آن است كه وقوع وجد بعد از دخول در طريق ولايت مىباشد ؛ نه بدان معنى كه پيشتر نباشد ، بلكه پيشتر نيز مىباشد ، و بعد از آن نيز مىباشد . « 14 » پس « وجد » به مثابهء زاد است كه دايم محتاج اليه « 15 » سفر است . و « برق » اذن و دستورى درآمدن است ؛ گوئيا كه محبوب نقاب از جمال « 16 » چهره « 17 » برافكند ، و به كرشمهء محبوبانه اشارت دلرباى جانفزا نمود و اجازت « 18 » زمينبوسى بساط قرب فرمود ، و باز در حجاب عزّت مختفى گشت . « 19 » و اين مقايسه ميان « وجد » و « برق » از آن جهت « 20 » مىفرمايد كه هر دو از انوار احوالند « 21 » و مشوّق و مقلق « 22 » آن . « 23 » اما « وجد » باعث بر شدت طلب و داعى به ترقّى است در احوال و مواهب ، مر متوسطان را پيش از درآمدن در طريق ولايت و بعد از آن ؛ به خلاف « برق » كه آن در اوّل دخول ولايات « 24 » است .
--> ( 1 ) . ع : - است . ( 2 ) . ج : - را . ( 3 ) . ع : - و . ( 4 ) . ج : از . ( 5 ) . ع : + ع . ( 6 ) . ع : - عليه السلام . ( 7 ) . ج : + و . ( 8 ) . ج : يلمع . ( 9 ) . ج : بساطين . ( 10 ) . ج : - را . ( 11 ) . ج : - ان الوجد . ( 12 ) . ج : فا الوجد . ( 13 ) . ج : - و . ( 14 ) . ج : - و بعد از آن نيز مىباشد . ( 15 ) . ج : السيه . ( 16 ) . ع : جمال از . ( 17 ) . ج : - چهره . ( 18 ) . ع : اجازه . ( 19 ) . ع : شد . ( 20 ) . ج : - جهت . ( 21 ) . ع : حالند . ( 22 ) . ع : معلق . ( 23 ) . ج : - آن . ( 24 ) . ع : ولايت .