كَرِيمٌ « 1 » به فتح لام بايد خواند كه از قرائات « 2 » شايع است و الّا فتنهء عظيم خيزد 399 . الدهش بهتة تأخذ « 3 » العبد إذا فجأه ما يغلب عقله أو صبره ، أو علمه . دهش حيرتى « 4 » است كه بر دل طارى شود وقتى كه به يكباره فجأة امرى « 5 » عظيم مشاهده كند ؛ كه عقل وى مبهوت گردد ، چون شهود جلوه‌اى كه عقل را بربايد و از « 6 » ادراكش « 7 » معزول سازد ؛ و يا بر صبر غالب شود ؛ « 8 » همچون محبّتى كه دل را فروگيرد و به مرتبهء عشق رسد ؛ و يا بر علم غالب شود ، همچون تعرّف الهى به نوعى از جلوه‌هاى لطفى كه بنده را بر طلب معرفت دلير سازد . و « 9 » در حديث قدسى وارد است كه : « 10 » « تعرّفت إليهم حتّى « 11 » عرفوني » يعنى خود را به آشنايى فرا نمودم به ايشان تا مرا بشناختند . و هو على ثلاث درجات : و دهش بر سه درجه است : الدرجة الاولى : دهشة المريد عند صولة « 12 » الحال على علمه ، درجهء اول ، دهشت مريد است در وقت غلبه و « 13 » حملهء حال بر علم ، و مغلوب شدن علم . مثلا حال مقتضى طلب « 14 » ديدار و سماع كلام پروردگار ، و جسارت دعوى عاشقى و رعايت شيوه‌هاى محبّى و محبوبى است . و علم طالب ادب و حرمت و رعايت عظمت و كبرياى حق « 15 » . چون « 16 » اقتضاى حال ظهور كرد و غالب گشت ، « 17 » اقتضاى علم مغلوب و نامعمول ماند . و الوجد على طاقته ،

--> ( 1 ) . يوسف / 31 . ( 2 ) . ج : قرائت . ع : قرات . ( 3 ) . ع : يأخذ . ( 4 ) . ج : جرتيست . ( 5 ) . ع : امر . ( 6 ) . ع : - از . ( 7 ) . ع : + را . ( 8 ) . ج : + و . ( 9 ) . ع : - و . ( 10 ) . ع : - كه . ( 11 ) . ج : فبي . ( 12 ) . ع : صوله . ( 13 ) . ج : - و . ( 14 ) . ج : + و . ( 15 ) . ج : - حق . ( 16 ) . ج : + حق . ( 17 ) . ع : شد .