و « 1 » دهشت در وقت صولت وجد بر قوّت و قدرت مريد غلبه كند ، « 2 » تا در وقت غلبهء وجد ، فغان و شقّ خرقه كند « 3 » و بىطاقتى نمايد . « 4 » و الكشف على همّته . و صولت كشف بر همّت مريد ؛ چه همّت مقتضى سعى و جهد است و « 5 » در طلب بر سبيل دوام بىفتور ، چنان كه در باب وى « 6 » مذكور شد . و كشف حكم همّت را باطل كند . « 7 » چه طالب « 8 » از مطلوب غايب است و همّت وى مشغول « 9 » اسباب وصول به مطلوب است . و مكاشف با « 10 » مطلوب حاضر است و همّت وى فاتر و فانى است در مطلوب . مشايخ فرموده‌اند كه « 11 » با بوارق تحقيق حال ، « 12 » همّت را بقايى « 13 » نيست . و « 14 » الدرجة الثانية : دهشة السّالك عند صولة الجمع على رسمه ، درجهء دوم « 15 » ، دهشت سالك است نزديك صولت جمع بر رسم ؛ يعنى در وقت استيلاى حضرت وحدت قدم بر صورت حدوث و افناى آن . و اين مقام را حضرت جمع از آن وجه « 16 » مىنامند كه جميع متفرّقات رسميّه را به هيئات « 17 » وحدانى در ذات واحد جمع مىكند ، چون سالك فناى جمله « 18 » در عين واحد مشاهده مىكند مدهوش مىگردد . و « 19 » صور « 20 » خلقيه « 21 » را از آن جهت رسوم « 22 » گويند كه رسم نشان است ، چنان كه گويند « 23 » : رسم الدار ، نشان‌سراى .

--> ( 1 ) . ع : - و . ( 2 ) . ج : - غلبه كند . ( 3 ) . ج : - كند . ( 4 ) . ج : كند . ( 5 ) . ج : - و . ( 6 ) . ع : - وى . ( 7 ) . ع : - باطل كند . ( 8 ) . ج : + را . ( 9 ) . ج : + به . ( 10 ) . ع : به . ( 11 ) . ج : - كه . ( 12 ) . ج : + و . ( 13 ) . ع : تفانى . ( 14 ) . ع : - و . ( 15 ) . ج : دويم . ( 16 ) . ج : وجد . ( 17 ) . ع : به هيئت . ج : بهئات . ( 18 ) . ع : - در ذات واحد جمع مىكند ، چون سالك فناى جمله . ( 19 ) . ع : - و . ( 20 ) . ع : صورت . ( 21 ) . ع : خلقيت . ( 22 ) . ع : رسوم از آن جهت . ( 23 ) . ج : - چنان كه گويند .