حضرت مصطفى را صلّى اللّه عليه و سلّم « 1 » هر باكوره و نوباوه 393 كه پيش آمدى از غايت عطش بر چشم ماليدى و فرمودى « هذا قريب العهد من ربّي » . چون خليل عليه السّلام مستمعان را از اين سرّ بيگانه ديد ، به مقتضاى « كلّم النّاس على قدر عقولهم » فرمود كه لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ . « 2 » شعر « 3 » با يار كهن راز كهن بايد گفت * با او به زبان او سخن بايد گفت العطش كناية « 4 » عن غلبة « 5 » ولوع بمأمول . معنى « 6 » عطش در لغت عرب تشنگى است . و اينجا عبارت از كثرت شعف و شدّت حرص است به حصول خيرى كه وصول وى « 7 » مرجوّ و مأمول تواند بود . و هو على ثلاث درجات : و عطش بر سه درجه است : الدرجة الاولى : عطش المريد إلى شاهد يرويه ، « 8 » درجهء اول ، عطش مريد است « 9 » به شاهدى « 10 » از شواهد واردات غيبى و تجلّيات جزئى ؛ كه دليل صحّت حال وى « 11 » بود ، و تسكين علّت « 12 » عطش وى كند ؛ تا استقامت حال اعمال خود بداند . أو إشارة تشفيه ، يا « 13 » عطش و تشنگى به اشارتى بود از غيب يا از شيخ ؛ كه شفاى عليل و سقاى غليل 394 به « 14 » وى شود على اختلاف النسخ . امّا نسخه‌اى كه به مصنّف منسوب است « يسقيه » « 15 » از « سقى » واقع است .

--> ( 1 ) . در كدام نسخه صلّى اللّه عليه و آله و سلم . ( 2 ) . الأنعام / 76 . ( 3 ) . ج : بيت . ( 4 ) . ج : كنايته . ( 5 ) . ج : غلبته . ( 6 ) . ع : - معنى . ( 7 ) . ع : او . ( 8 ) . ع : - يرويه . ( 9 ) . ج : - است . ( 10 ) . ج : + است . ( 11 ) . ع : - وى . ( 12 ) . ع : - علت . ( 13 ) . ع : و . ( 14 ) . ج : - به . ( 15 ) . ج : تسقيه .