أو عطفة « 1 » تؤويه . يا عطش به عطوفت و رأفت و عنايت و مرحمتى « 2 » است كه وى را در جوار لطف وجود حق ، منزل « 3 » و مأوايى « 4 » دهد . و الدرجة الثانية : عطش السّالك إلى أجل يطويه ، درجهء دوم « 5 » ، عطش سالك است به انقضاى مدّت سلوك ؛ كه چون آن مدّت را طى كند ، جمال مقصود روى « 6 » نمايد . و يوم يريه ما يعنيه ، « 7 » و عطش سالك است به روزى و وقتى كه بنمايد به وى « 8 » آنچه مهمّ وى است ، و خاطر وى خواهان « 9 » او « 10 » است ؛ و آن روز وصال و وقت مشاهدهء جمال بود . و منزل يستريح فيه . و عطش وى به منزلى كه در او « 11 » از تعب و رنج سفر بياسايد ؛ و آن حضرت جمع احديّت است كه راحت و آسايش مطلق در آن منزل است . و مىشايد « 12 » كه مراد آن بود كه سالك بر سبيل تمنّا متعطّش است كه كاشكى اجلى بوديى « 13 » كه طى كردى و به مقصود پيوستى ، و روزى بودى كه چهرهء مقصود به وى نمودى ، و منزلى معيّن بودى كه در « 14 » وى بياسودى « 15 » . و « 16 » الدرجة الثالثة : عطش المحبّ إلى جلوة ما دونها سحاب علّة ، درجهء سيم ، عطش محبّ است به تجلّى كامل تام ، كه نباشد پيش جمال آن خورشيد از بقاياى وجود هيچ سحاب و غمام 395 علّت . « 17 »

--> ( 1 ) . ج و ع : عطفه . ( 2 ) . ج : مرحمت . ( 3 ) . ع : منزلى . ( 4 ) . ج : ماواى . ( 5 ) . ج : دويم . ( 6 ) . ع : در وى . ( 7 ) . ج : يغنيه . ( 8 ) . ع : - به وى . ( 9 ) . ج : خاهان . ( 10 ) . ع : آن . ( 11 ) . ج : وى . ( 12 ) . ع : - مىشايد . ( 13 ) . ج : بودى . ( 14 ) . ع : - پيوستى و روزى بودى كه چهره مقصود به وى نمودى و منزلى معين كه در . ( 15 ) . ج : برآسودى . ( 16 ) . ع : - و . ( 17 ) . ج : - علّت .