إلى اللّه و رعايت احسان در عبادات . و در « اخلاق » سكون « 1 » إلى اللّه به حسن مراقبه و ملاطفه با عباد . و در « اصول » سكون إلى اللّه در سير و انقياد جذب . و در « اوديه » سكون إلى اللّه به سرور القاى حكمت از حق و رفع شبهات . و در « احوال » انجذاب به قوّت عشق و كمال شوق و محبّت . و در « ولايات » سكون إلى اللّه به فناى اختيار در اختيار حق . و در « حقايق » وقوف بر حدّ رتبه ، « 2 » و امتناع از شطح فاحش . و در « نهايات » سكون تمكين « 3 » در شهود احديّت . « 4 » باب الطمأنينة قال اللّه تعالى : يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ « 5 » يعنى اى نفس كه از امّارگى و لوّامگى ترقى كرده و به مقام اطمينان مشرّف گشته . الطمأنينة « 6 » سكون يقوّيه أمن صحيح شبيه بالعيان . « 7 » طمأنينه سكون و آرامى است بر حق صرف ، كه مقوّى و مربّى وى است امنى صحيح از خوف سقوط و تنزّل ؛ و امن صحيح عبارت از يقين تامّ كامل است كه مشابه معاينه است . و از اين تعريف معلوم مىشود كه طمأنينه فوق سكينه است ؛ چه « 8 » مراد از سكون سكينه است و تقويت امن صحيح بر وى زياده است كه وى را به مقام طمأنينه مىرساند . و « 9 » يقين تام ، يقين مشاهده است كه فوق مقام احسان است و تحت مقام معاينه . امّا شبيه به عيان است . و بينه و بين السكينة فرقان : أحدهما : أنّ للسّكينة « 10 » صولة تورث خمود « 11 » الهيبة أحيانا ؛ و الطمأنينة سكون أمن فيه استراحة أنس .

--> ( 1 ) . ج : + است . ( 2 ) . ج : رتبهء . ( 3 ) . ج : تمكّن . ( 4 ) . ج : + قال اللّه . ( 5 ) . الفجر / 27 . ( 6 ) . ع : الاطمينان . ج : اطمانينة . ( 7 ) . ج : با العيان . ( 8 ) . ع : و . ( 9 ) . ج : + به . ( 10 ) . ج : السكينة . ( 11 ) . ع : خمول .