اعدا بر مقدّمهء عساكر مىبود ، و علامت ظفر و نصرت ايشان بود ، و « 1 » روى وى « 2 » چون « 3 » روى « 4 » آدمى بود ، و بعضى گفته‌اند « 5 » همچون « 6 » روى گربه بود « 7 » و از دو چشم وى نور مىدرفشيد « 8 » و دو بال داشت از زمرّد سبز . قال أهل الثقة : « 9 » هي ريح هفّافة 360 « 10 » و ذكروا صفتها و فيها ثلاثة أشياء : هي لأنبيائهم معجزة و لملوكهم كرامة ؛ و هي آية النّصر ، تخلع « 11 » قلب العدوّ بصوتها رعبا إذا التقى الصفّان للقتال . چنين گفته‌اند معتمدان ائمّهء تفسير كه سكينه بادى بود « 12 » نرم و « 13 » تيز ، و صفت آن سكينه در تفاسير « 14 » مذكور و مشهور است و در وى سه خاصيت بود : « 15 » اعجاز انبياء و علامت « 16 » دولت ملوك ، و نشان ظفر بر دشمن . آوازى از آن حاصل گشتى كه خوف بر دشمنان غالب شدى و هزيمت شدندى . و السكينة الثانية : « 17 » هي الّتي تنطق « 18 » على لسان المحدّثين ليست هي شيئا « 19 » يملك « 20 » ، إنّما « 21 » هي شيء من لطائف صنع الحقّ ، تلقي « 22 » على لسان المحدّثين « 23 » الحكمة كما يلقي الملك الوحي « 24 » على قلوب « 25 » الأنبياء ، و سكينهء دوم ، اثر « 26 » تنوّر قلب است به نور حق كه بدان سبب زبان محدثان در نطق مىآيد و بيان اسرار و حقايق مىكند كه گويى حق به مقتضاى « بي ينطق » بر زبان وى سخن مىگويد ؛ كه صاحب وى مالك آن « 27 » نطق نيست و در آن اختيارى و بر آن قدرتى ندارد ؛ بلكه لطيفه‌اى از لطائف صنع « 28 » حق است كه اجراى حكمت بر زبان محدّثان « 29 »

--> ( 1 ) . ع : - و . ( 2 ) . ج : - وى . ( 3 ) . ج : همچو . ( 4 ) . ع : - روى . ( 5 ) . ج : + روى . ( 6 ) . ع : چون . ( 7 ) . ع : - بود . ( 8 ) . ج : مىدرخشيد . ( 9 ) . در برخى نسخ منازل ( اهل التفسير ) . ( 10 ) . ج : هفاقه . ( 11 ) . ع : يخلع . ج : نخلع . ( 12 ) . ع : - بود . ( 13 ) . ع : - و . ( 14 ) . ج : تفاسر . ( 15 ) . ج : + و . ( 16 ) . ج : + دولت . ( 17 ) . ع : الثانية . ( 18 ) . ج و ع : ينطق . ( 19 ) . ج و ع : شىء . ( 20 ) . ج : تملك . ( 21 ) . ع : - إنّها هى شىء . ( 22 ) . ع : يلقى . ( 23 ) . ع : المحدث . ( 24 ) . ج : - الوحى . ( 25 ) . ع : لسان . ( 26 ) . ع : - اثر . ( 27 ) . ع : اين . ( 28 ) . ع : مصنوع . ( 29 ) . ع : محدث .