و لا تعجّله وقته . « 1 » و آن چيز را از وقت وى « 2 » كه « 3 » حق تعالى معيّن و « 4 » مقدّر گردانيده پيش نجويى « 5 » و تعجيل نكنى ؛ و اين ، كسى را ميسّر است كه بر سرّ قدر اطلاع يافته باشد و « كلّ ميسّر لما خلق له » . يعنى خود را در مخالفت قضا و قدر رنجور « 6 » ندارى . و الدرجة الثانية : أن تشهد « 7 » نظر اللّه فى وعيده ، درجهء دويم ، آن است كه بدانى و مشاهده كنى نظرى را كه حق تعالى فرموده است در وعيد و تهديد عبيد ، و مصلحت حال ايشان در آن ديده « 8 » و در نفوس ايشان جرأتى دانسته كه به آن وعيد به صلاح مىآيند . و تعرف عدله فى حكمه ، و بشناسى كه عدل فرموده است در حكمى كه بر بندگان « 9 » مقدّر « 10 » گردانيده است إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ « 11 » . هركه را عطا فرموده « 12 » اگر منع « 13 » كردى « 14 » فتنه گشتى ، و هركجا « 15 » منع كرده ، اگر عطا كردى طغيان شدى . عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ « 16 » و تلحظ برّه في منعه . و ملاحظه كنى برّ و نيكوكارى حق را در منع كه « تحت كلّ شرّ سرّ » . 347 پيغمبر عليه السّلام « 17 » فرموده است كه : « هيچ قضايى « 18 » نكرده است حق تعالى بر بندهء مؤمن ،

--> ( 1 ) . ع : وقتا . ( 2 ) . ع : - وى . ( 3 ) . ج : - كه . ( 4 ) . ع : - معيّن و . ( 5 ) . ج : نجوى . ( 6 ) . ج : به خود . ( 7 ) . ع : يشهد . ( 8 ) . ع : ديد . ( 9 ) . ج : بندگان . ( 10 ) . ج : مقرّر . ( 11 ) . النساء / 40 . ( 12 ) . ع : + است . ( 13 ) . ج : - منع . ( 14 ) . ج : كرد . ( 15 ) . ع : كرا . ( 16 ) . البقرة / 216 . ( 17 ) . ع : ص . ( 18 ) . ع : عطايى .