محبوب را دريابد و گويد : « 1 » شعر « 2 » مرا تير تو حيف آيد كه بر بيگانگان آيد * چو تيرى « 3 » مىزنى بارى بيا بر آشنايى زن و « 4 » باوحشت‌ترين « 5 » منازل در « 6 » طريق محبّت ، از آن است كه محبت مقتضى آرام دل و انس جان است به هرچه از محبوب رسد . و صبر مشعر و مشير به كراهيت « 7 » ضمير است از بلا و محنت . و منكرترين منازل در توحيد ، از آن است كه اگر به ملاحظهء توحيد افعال ، بلا و محنت را از حقّ بيند ، « 8 » كراهت و جزع ، به‌غايت مستكره 249 و مستنكر 250 « 9 » است . و اگر از اين ملاحظه غافل است ، از مدارج توحيد بىبهره است « 10 » و بىنصيب . « 11 » و هو على ثلاث « 12 » درجات : و صبر بر سه درجه است : الدرجة الأولى : الصبر عن « 13 » المعصية « 14 » - بمطالعة « 15 » الوعيد - درجهء اول از صبر ، حبس نفس است از جرايم و معاصى به جهت مطالعهء وعيدى كه بر عصيان و مخالفت فرمان حضرت ديّان است . إبقاء على الإيمان ، از براى بقاى ايمان ؛ كه اگر وعيد را باور ندارد كفر بود ، و اگر باور دارد و دست از عصيان باز ندارد ، چون بر معاصى اصرار نمايد ، صغاير كبائر گردد ، و از تتابع و تراكم آن بيم كفر بود . و حذرا من الجزاء .

--> ( 1 ) . ج : - و گويد . ( 2 ) . ج : بيت . ( 3 ) . ج : تير . ( 4 ) . ع : + با . ( 5 ) . ع : به وحشت . ( 6 ) . ج : + مقام . ( 7 ) . ع : كراهت . ( 8 ) . ع : مىبيند . ( 9 ) . ج : مستنكره . ( 10 ) . ع : - است . ( 11 ) . ع : + است . ( 12 ) . ج : ثلاثة . ( 13 ) . ج : على . ( 14 ) . ج : المعصية . ( 15 ) . ج : لمطالعة .