از جهت ترقّى وى از مشاهدهء « 1 » جميع اسباب و علل به معنى حكم ازلى و تأثير اوّلى اصلى . اين ، اشارت به كشف سرّ قدر است و حالى « 2 » لطيف است ، نه آنكه نفس عيب خود را دفع و رفع كند . فتوبة العامّة لاستكثار « 3 » الطاعة « 4 » فإنّه يدعوا إلى ثلاثة « 5 » أشياء : پس توبهء عامّه از جهت بسيار شمردن طاعات است و آن به سه چيز داعى است ؛ و استكثار طاعت از جهت وعدهء حقّ است كه فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ « 6 » يعنى حق تعالى سيّئات تايبان را به حسنات مبدّل مىگرداند . پس توبه و توابع و لواحق آن « 7 » و هر طاعاتى كه بعد از توبه مىكند ، و حسناتى « 8 » كه بدل سيّئات در ديوان اعمال ايشان مىنويسند بسيار بود و آن سه چيز اين است : إلى جحود نعمة « 9 » السّتر و الإمهال ، و « 10 » آن « 11 » سه چيز كه استكثار طاعت ، داعى به آن است انكار نعمت ستر « 12 » حق است سيّئات را « 13 » ، و مهلت دادن و در عذاب تعجيل ناكردن . از آن جهت كه ايشان خود را مطيع و بىگناه دانند ، و همين گناه خود بس است مر ايشان را كه خود را بىگناه مىدانند و ستّارى حقّ « 14 » و صبورى حق را در تعجيل عتاب و عقاب « 15 » خود نمىبينند . و رؤية « 16 » الحقّ على اللّه ، دوم ، فساد كه از استكثار طاعت لازم مىآيد خود را بر خداوند تعالى حقى ديدن است از جهت كثرت طاعت ؛ كه ايشان را به آن از عذاب برهاند و به جنّت رساند ؛ و خود را از جهت وجود طاعت و عدم معصيت ، مستحق مراتب سنيّه 121 « 17 » و درجات عليّه داند « 18 » .

--> ( 1 ) . ع : مشاهدهء وى از . ( 2 ) . ج : حال . ( 3 ) . ج : لاستكشار . ( 4 ) . ج : الطاعته . ( 5 ) . ج : ثلاثته . ( 6 ) . الفرقان / 70 . ( 7 ) . ع : - آن و هر . ( 8 ) . ج : حسنات . ( 9 ) . ج : نعمته . ( 10 ) . ع : - و . ( 11 ) . ج : - آن . ( 12 ) . ج : سرّ . ( 13 ) . ع : - را . ( 14 ) . ع : - حقّ . ( 15 ) . ج : - و عقاب . ( 16 ) . ج : رؤيته . ( 17 ) . ج : رفيعه . ( 18 ) . ع : مىدانند .