بِالْمَعْرُوفِ بطريق انصاف و اعتدال لا تُكَلَّفُ نَفْسٌ تكليف كرده و رنج يافته نشود هيچ نفسى إِلَّا وُسْعَها مگر آن را كه گنجايش و توانائى آن دارد لا تُضَارَّ والِدَةٌ بايد كه رنج نرسانند هيچ مادرى بِوَلَدِها به فرزند شيرخواره خود كه او را از خود جدا كند و به پدر دهد يا بايد كه رنج رسانيده نشود مادر بسبب فرزند يعنى او را برضاع اكراه نكند و اگر قبول كند ازو كسوت و نفقه باز نگيرد وَ لا مَوْلُودٌ لَهُ و بايد كه ضرر نرساند مولود له يعنى پدر بِوَلَدِهِ به فرزند خود كه او را در وقت شيرخوارگى از مادر بستاند و يا بايد كه ضرر رسانيده نه شود پدر به‌واسطه فرزند يعنى ازو زياده از خودش و پوشش نه‌طلبند وَ عَلَى الْوارِثِ و بر وارث مولود له بود كه چون مولود له متوفى شود يا بر وارث صبى كه اگر فرضا صبى بميرد و وى وارث شود لازم است مِثْلُ ذلِكَ مانند آنكه بر مولود له بود از نفقه و كسوت و عدم اضرار فَإِنْ أَرادا پس اگر خواهند پدر و مادر فِصالًا جدا كردن فرزند از پستان يعنى باز كردن از شير قبل از تمام حولين عَنْ تَراضٍ مِنْهُما از روى خوشنودى هر دو يعنى والدين وَ تَشاوُرٍ و مشاورت كردن با يكديگر در باب رضاع و فطام فَلا جُناحَ عَلَيْهِما پس هيچ وبالى نيست بر ايشان ازين جهت وَ إِنْ أَرَدْتُمْ و اگر خواهيد اى پدران و كسانى كه باسترضاع محتاجيد أَنْ تَسْتَرْضِعُوا آنكه دايه گيريد به جهت شير دادن أَوْلادَكُمْ براى اولاد خود خواه مادر را مانعى باشد از شير دادن و خواه نى فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ پس بر شما هيچ گناهى نيست در دايه گرفتن إِذا سَلَّمْتُمْ چون تسليم كنيد به دايگان ما آتَيْتُمْ آنچه اراده كرده‌ايد دادن آن را بديشان بِالْمَعْرُوفِ به نيكوئى و خوشخوئى بىمضايقه و مبالغه وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بترسيد از خداى عز و جلّ در بازگرفتن مزد مزدوران وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ و بدانيد آن كه خداى تعالى بِما تَعْمَلُونَ بدانچه مىكنيد از رضاع و فصال و استرضاع بَصِيرٌ بيناست وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ و آنان كه بميرند از شما وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً و بگذارند زنان را بايد كه زنان ايشان يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ انتظار برند بنفس خود أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً چهار ماه و ده روز مگر آنكه حامله باشند كه عدّت ايشان به وضع حمل منقضى شود يا كنيزك كه عدّت او دو ماه و پنج روز بود فَإِذا بَلَغْنَ پس چون برسند زنان شوهر مرده أَجَلَهُنَّ به پايان عدّت خويش فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ پس هيچ وزر و وبالى نيست بر شما اى امت مسلمانان يا اى ورثه و اولياى ازواج فِيما فَعَلْنَ در آنچه زنان كنند فِي أَنْفُسِهِنَّ در نفسهاى خويش از شوهر كردن بِالْمَعْرُوفِ به نيكوئى يعنى به موافقت شرع مراد صيغه ايجاب و قبول است و حضور و شهود عدول وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ و خداى به‌آنچه شما مىكنيد اى مردان و زنان خَبِيرٌ داناست اى مطيع چون دانستى كه كار ترا مىداند غم مخور كه جزاى آن به تو رساند و اى عاصى چون مىدانى كه گناه تو مىداند ترك معصيت كن تا از عذابت برهاند قطعه هر كه دانست آنكه در همه وقت * حق تعالى به حال او بيناست همه كردارهاش باشد خير * همه گفتارهاش گردد راست .