وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ جهاد كنيد در راه خداى تعالى براى او چنان كه سزاوار جهاد او باشد يعنى بدل صافى و نيت خالص و جهاد دو است يكى با دشمنان ظاهر چون اهل شرك و بغى و ديگر با اعادى باطن چون نفس و هوا چنانچه حضرت رسالت‌پناه عليه الصلاة و السلام بعد از رجوع از غزوه تبوك فرمود كه رجعنا من الجهاد الاصغر الى الجهاد الاكبر نظم اى شها كشتيم ما خصم برون * ماند خصمى زو بتر در اندرون كشتن اين كار عقل و هوش نيست * شير باطن سخره خرگوش نيست و ازين است كه امام قشيرى رح فرموده كه حق جهاد آنست كه يك چشم زدن از مجاهده نفس بازنه‌ايستد زيرا كه ازو ايمن نتوان بود و اعدى عدوك نفسك التى بين جنبيك اشارت بدين است هُوَ اجْتَباكُمْ او كه خداوند است برگزيد شما را براى نصرت دين خود وَ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ و نساخت و مقرر نكرد بر شما در دين هيچ تنگى يعنى بر شما تنگ فرا نگرفت در احكام دين و تكليف ما لا يطاق نه‌فرمود و بوقت ضرورت رخصتها داد چون قصر و تيمم و افطار در مرض و سفر پس پيروى كنيد مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ كيش پدر خود ابراهيم را چون اكثر عرب از ذريت ابراهيم عليه السلام بودند تغليب كرد ايشان را بر همه امت يا آنكه او پدر پيغمبر ص ما است و آن حضرت پدر امت و پدر پدر حكم پدر دارد هُوَ خداى سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ نام نهاد شما را مسلمان پيش از قرآن در كتب منزله وَ فِي هذا و در قرآن نيز يا ابراهيم تسميه كرد شما را و مسلمان خواند شما را در زمان خود و درين زمان نيز شما را باسلام ياد فرمود چنانچه در قرآن مذكور است و من ذريتنا امة مسلمة لك پس ملازم دين او باشيد لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ تا باشد پيغمبر يعنى محمد عليه الصلاة و السلام روز قيامت گواه براى شما بقبول دعوت و متابعت ملّت خليل وَ تَكُونُوا و تا باشيد شما شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ گواهان به مردمان به رسانيدن انبياء ع دعوت حق را بديشان فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ پس بگذاريد نماز را به جهت تعظيم امر خداى وَ آتُوا الزَّكاةَ و بدهيد زكات را از براى شفقت بر خلق خداى وَ اعْتَصِمُوا بِاللَّهِ و چنگ ورزيد بفضل خداى تعالى يعنى در مجامع امور خود برو اعتماد كنيد و يارى ازو طلبيد يا بكتاب و سنت متمسك شويد سلمى قدس سره فرموده كه اعتصام بحبل اللّه امر عوام است و باللّه كار خواص اما اعتصام بحبل اللّه وقوف است بسر خدا و اوامر و نواهى و اعتصام باللّه خلوت دل است از ما سواى حضرت الهى هُوَ مَوْلاكُمْ اوست يار بندگان و متولى كار همه درماندگان فَنِعْمَ الْمَوْلى پس نيكوياريست او وَ نِعْمَ النَّصِيرُ و نيكومددگارى به يارى عيبها پوشد و به مددكارى گناهان به بخشيد يارى ازو جوى كه از يارى در نماند و مددگارى ازو طلب كه از ان عاجز نشود نظم از يارى خلق بگذر اى مرد خدا * يارى ز كسى طلب كه از روى وفا كار تو تواند كه بسازد همه عمر * دست تو تواند كه بگيرد همه جا .