كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
737
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
أُذِنَ دستورى داده شد كارزار كردن لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ مر آنان را كه خواهند كه كارزار كنند با كافران بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا بسبب آنكه ستم رسيده شدهاند و جفاى دشمنان بسيار كشيده و حفص رح بفتح تا مىخواند يعنى آنان را كه كافران با ايشان مقاتله مىكنند دستورى داديم كه قتال كنند وَ إِنَّ اللَّهَ و به درستى كه خداى تعالى عَلى نَصْرِهِمْ بر يارى دادن مظلومان كه اصحاب پيغمبر عليهالسلاماند لَقَدِيرٌ هر آئينه توانا است الَّذِينَ أُخْرِجُوا آنان كه بيرون كرده شدهاند مِنْ دِيارِهِمْ از سراهاى خود كه در مكه داشتند بِغَيْرِ حَقٍّ به ناحق يعنى مستوجب اخراج نبودند به حقيقت و چيزى از ايشان صادر نشده بود كه سبب بيرون كردن بودى إِلَّا أَنْ يَقُولُوا مگر آنكه مىگفتند رَبُّنَا اللَّهُ پروردگار ما خداى است و به يگانگى حضرت او اقرار مىكردند وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ و اگر نه دفع كردن خداى بودى مردمان را بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ بعضى را از ايشان به بعضى يعنى به غلبه مؤمنان بر كافران لَهُدِّمَتْ هر آئينه ويران كرده شدى به استيلاى كافران بر اهل ملل صَوامِعُ صومعههاى راهبان وَ بِيَعٌ و كليسههاى ترسايان وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ و كنشتهاى جهودان و مسجدهاى مسلمانان كه همه همواره يُذْكَرُ فِيهَا ياد كرده مىشود در ان مساجد و گفتهاند در جميع بقاع مذكوره اسْمُ اللَّهِ كَثِيراً نام خداى تعالى بسيار وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ و به راستى كه يارى دهد خداى تعالى مَنْ يَنْصُرُهُ كسى را كه دين او را يارى مىدهد إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ به تحقيق كه خداى تعالى توانا است بر نصرت مؤمنان عَزِيزٌ غالب است بر همه كس و همه چيز هرك را خواهد غلبه دهد خداى درين آيت وعده داد مظلومان صحابه رض را به نصرت و بدان وفا كرد كه اموال و ديار قياصره و اكاسره بديشان ارزانى فرمود پس ديگرباره در صفت مأذونان بقتال مىگويد الَّذِينَ آنانند كه به رحمت شامله إِنْ مَكَّنَّاهُمْ اگر جاى دهيم ايشان را فِي الْأَرْضِ در زمين و دستگاه و اختيار يابند أَقامُوا الصَّلاةَ بهپاى دارند نماز را به جهت تعظيم من وَ آتَوُا الزَّكاةَ و بدهند زكات مال را به جهت مساعدت بندگان من وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ و بفرمايند به نيكوئى يعنى آنچه شرعا و عرفا آن را حسن گويند وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ و بازدارند از زشتى يعنى آنچه اهل علم و فضل آن را قبيح شمرند وَ لِلَّهِ و مر خداى راست عاقِبَةُ الْأُمُورِ نهايت كارها يعنى سر انجام همه امور آن باشد كه او خواهد رباعى اين دولت و مالهاى هو مىخواهد * و آن گلشن و باغ و حوض و جو مىخواهد از حق همه كس حال نكو مىخواهد * آنست سر انجام كه او مىخواهد