كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
721
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
فَاسْتَجَبْنا لَهُ پس ما اجابت كرديم مر دعاى يونس ع را وَ نَجَّيْناهُ و برهانيديم او را مِنَ الْغَمِّ از غم دريا و التقام حوت يعنى ماهى را فرمان داديم تا او را از شكم خود بيرون افگند بر ساحل دريا وَ كَذلِكَ و همچنانكه او را از غم نجات داديم نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ مىرهانيم و نجات مىدهيم گرويدگان را و قصّه ماهى و دريا در سوره صافات بتفصيل مىآيد وَ زَكَرِيَّا و ياد كن زكريا بن آذر عليه السلام را إِذْ نادى رَبَّهُ چون بخواند پروردگار خود را و گفت رَبِّ لا تَذَرْنِي اى آفريدگار من مگذار مرا فَرْداً تنها يعنى بىفرزندى كه از من ميراث برد وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوارِثِينَ و تو بهتر وارثانى پس اگر مر او ارث ندهى باك ندارم فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ يَحْيى پس قبول كرديم ما مر دعاى او را و بخشيديم مر او را يحيى پسرى كه به دو زنده شد معالم دين وَ أَصْلَحْنا لَهُ و بصلاح آورديم براى او زَوْجَهُ زن او ايشاع بنت عمران را براى ولادت بعد از عقر او و گفتهاند او را خوشخوى گردانيديم براى زكريا بعد از آنكه سيئ الخلق بود إِنَّهُمْ به درستى كه اين پيغمبران كه مذكور شدند كانُوا يُسارِعُونَ بودند كه مىشتافتند فِي الْخَيْراتِ در نيكوئيها وَ يَدْعُونَنا و مىخواندند ما را رَغَباً از روى رغبت به ثواب وَ رَهَباً و از جهت ترس از عذاب وَ كانُوا لَنا * و بودند ما را خاشِعِينَ فروتنان و فرمانپذيران و نيازمندان محققان گويند كه نياز براى او بايد و ناز به دو شايد در كشف الاسرار آورده كه هر كه نياز برو برد توانگرش سازد و هر كه ناز به دو كند عزيزش گرداند بيان نياز و كانوا لنا خاشعين نشان ناز من مثلى و رب العرش معبودى بيت گداى ميكدهام ليك وقت مستى بين * كه ناز بر فلك و حكم بر ستاره كنم وَ الَّتِي أَحْصَنَتْ و ياد كن آن زنى را كه نگاهداشت فَرْجَها فرج خود را از حلال و حرام مراد مريم بنت عمران است كه خود را پاكيزه داشت و دست هيچ كس بر دامن عفت وى نرسيد فَنَفَخْنا پس دردميديم يعنى جبرائيل را فرموديم تا دميد فِيها در پيراهن او يا درون او مِنْ رُوحِنا از روحى كه آن بامر ماست محصل سخن آنكه جارى مىگردانيديم در وى روح مسيح وَ جَعَلْناها و گردانيديم قصّه وى را وَ ابْنَها و خبر پسر وى عيسى ع را آيَةً حجّتى و علامتى لِلْعالَمِينَ مر عالميان را يعنى چون تامل كنند بر ايشان روشن شود كه ظهور پسرى بىپدر از بتول عذرا به مجرد نفخه دلالت بر قدرت صانع حكيم قديم جل ذكره دارد إِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ به درستى كه اين ملّت توحيد و دين اسلام كه واجب است شما را استقامت بر آن أُمَّةً واحِدَةً ملّتى است يگانه يعنى اختلافى نيست در ان بلكه همه انبياء ع بر آن بودهاند و در اصل توحيد همه متفقاند وَ أَنَا رَبُّكُمْ و من آفريدگار شماام فَاعْبُدُونِ پس مرا پرستيد نه غير مرا .