سورة النّحل مكّيّة و هى مائة و ثمان و عشرون آية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ أَتى أَمْرُ اللَّهِ نزديك رسيد فرمان خداى بقيام قيامت يا به عذاب كفار فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ پس طلب آن مكنيد بشتاب تا وقت آيد آورده‌اند كه معاندان تعجيل مىنمودند در آنچه پيغمبر ص ايشان را بدان وعيد مىفرمود از قيام ساعت يا عذاب دنيا آيت آمد كه آن نزديك رسيده است تعجيل مكنيد گفتند اگر آنچه تو مىگوئى واقع شود شريكان حق كه بتانند ما را از ان خلاصى خواهند داد حق سبحانه فرمود كه سُبْحانَهُ پاك است خداى وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ و برترست از آنچه ايشان انباز مىگيرند يعنى بزرگ‌تر است از آنكه او را شريكى باشد كه دفع مراد اللّه يعنى منع عذاب تواند كرد يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ فرومىفرستد فرشتگان را بِالرُّوحِ بوحى يا به قرآن كه سبب حيات قلوب است يا ملائكه را با روح مىفرستد و گفته‌اند روح از مقربان درگاه الوهيت‌اند در تبيان مىگويد كه هيچ ملكى فرود نيايد الا آنكه روح با اوست و رقيب برو چنانچه بر آدميان حفظه مىباشند و بر هر تقدير فرود آمدن ملائكه باشد مِنْ أَمْرِهِ از فرمان خداى عَلى مَنْ يَشاءُ بر هر كه خواهد مِنْ عِبادِهِ از بندگان خود كه استحقاق نبوت او را ثابت بود به زبان ملائكه منزله يا انبياء ع گوئيم أَنْ أَنْذِرُوا آنكه اعلام كنيد و بترسانيد خلق را و آگاه سازيد أَنَّهُ لا إِلهَ آنكه نيست خداى مستحق عبادت إِلَّا أَنَا مگر من آفريننده كه روزىدهندهء همه مخلوقاتم فَاتَّقُونِ پس بترسيد از من و جز مرا پرستش مكنيد بيت مرا بندگى كن كه دارا منم * تو از بندگانى و مولى منم خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بيافريد آسمان و زمين را بِالْحَقِّ به حكم درست و راست يا به حكمت يا به جهت بيان حق تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ برترست خداى و بزرگ‌تر از آنچه انباز مىگيرند براى وى خَلَقَ الْإِنْسانَ بيافريد آدمى را مِنْ نُطْفَةٍ از آب منى كه جمادى است بىحس و فهم و سيّالى كه وضع و شكل نپذيرد پس او را عقل و فهم داد فَإِذا هُوَ پس ناگاه او خَصِيمٌ مُبِينٌ جدل‌كننده است آشكارا يعنى مناظره مىكند و مىخواهد كه سخن خود را به حجت ثابت سازد و مراد ابىّ بن خلف است كه استخوان كهنه و سست شده را به حضرت پيغمبر ص آورد و گفت من يحيى العظام و هى رميم حق سبحانه اين آيت فرستاد كه او در اول جمادى بود و ما او را حس و نطق داديم اكنون با ما مجادله مىكند چرا استدلال نمىكند از ابداء بر اعاده كه هر كه بر آن قادر بود هرآئينه برين نيز قدرت دارد وَ الْأَنْعامَ و چهارپايان را كه اصناف ثمانيه‌اند خَلَقَها لَكُمْ بيافريد براى شما و گفته‌اند لكم متعلق بما بعد است يعنى مر شما را فِيها دِفْءٌ در ايشان پوششى است گرم‌كننده يعنى جامها از پشم و موى كه سرما را بازدارد وَ مَنافِعُ و ديگر شما را در ايشان منفعتها است از نتاج و شير و كرايه در كوب و تجارت و جز آن وَ مِنْها تَأْكُلُونَ و از ايشان مىخوريد يعنى شير و روغن و پنير يا مىخوريد از ايشان آنچه توان خورد چون لحم و شحم و اكل غير انعام چو طيور و صيد بر و بحر گويا غيرمعتدبه‌ست .