وَ إِذْ قالَ مُوسى و ياد كن آن را كه گفت موسى عليه السلام لِقَوْمِهِ مر قوم خود يعنى بنى اسرائيل را اذْكُرُوا اى گروه من ياد كنيد نِعْمَةَ اللَّهِ نعمتهاى خداى را كه انعام فرموده عَلَيْكُمْ بر شما إِذْ أَنْجاكُمْ چون برهانيد شما را مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ از كسان فرعون يَسُومُونَكُمْ مىچشانيدند شما را سُوءَ الْعَذابِ بدىّ عذاب يعنى عذابهاى بد بشما مىرسانيدند و به بندگى گرفته كارهاى سخت مىفرمودند وَ يُذَبِّحُونَ و مىكشتند أَبْناءَكُمْ پسران شما را كه منجمان گفته بودند كه در بنى اسرائيل پسرى متولد شود كه هلاك فرعون بسبب او باشد وَ يَسْتَحْيُونَ و زنده مىگذاشتند نِساءَكُمْ دختران شما را تا خدمت زنان ايشان كنند وَ فِي ذلِكُمْ و در ان محنت و شدّت بَلاءٌ آزمايشى بود شما را مِنْ رَبِّكُمْ از آفريدگار شما يا در آن نجات نعمتى بود شما را از حق تعالى عَظِيمٌ بزرگ و بىنهايت وَ إِذْ تَأَذَّنَ و ياد كنيد اى بنى اسرائيل آن را كه اعلام كرد و آگاه گردانيد شما را رَبُّكُمْ پروردگار شما لَئِنْ شَكَرْتُمْ اگر شكر كنيد بر نعمتهاى من لَأَزِيدَنَّكُمْ هرآئينه افزون كنم بر شما نعمت را وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ و اگر ناسپاسى نمائيد بر آن إِنَّ عَذابِي به درستى كه عذاب من لَشَدِيدٌ هرآئينه سخت است بر ناسپاسان و شدّت عذاب سلب نعمت بود در دنيا و وقوع عقوبت در عقبى شيخ ابو عبد الرحمن سلمى از ابو على جورجانى نقل مىكند كه اگر شكر كنيد بر نعمت اسلام زيادت كنم آن را بايمان و اگر سپاس‌دارى كنيد بر ايمان افزون كنم باحسان و اگر بر آن شكر كنيد زيادت سازم به معرفت و اگر بر آن شاكر باشيد برسانم بمقام وصلت و اگر آن را شكر گوئيد بالا برم به درجه قربت و بشكر آن نعمت درآرم به خلوتگاه انس و مشاهدت و ازين كلام حقائق اعلام معلوم مىشود كه شكر مرقات ترقى و معراج تصاعد بر درجات است و فى المثنوى المعنوى ابيات شكر نعمت نعمتت افزون كند * كس زيان بر شكر گفتن چون كند شكر باشد دفع علتهاى دل * سود دارد شاكر از سوداى دل وَ قالَ مُوسى و گفت موسى كه اى گروه من إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ اگر كافر شويد يا ناسپاسى كنيد شما وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً و هر كه هست در زمين همه ايشان از پرى و آدمى فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ پس به درستى كه خداى بىنياز است از عبادت و شكر شما حَمِيدٌ ستوده است بىستايش خلق يعنى ذرّات مخلوقات بشكر نعمت او ناطق‌اند و السنة جميع اشياء به تسبيح و حمد او جارى بيت به ذكرش جمله موجودات گويا * همه او را ز روى شوق جويا -