لِلَّذِينَ تَزْدَرِي مر آنان را كه به خوارى در ايشان مىنگرد أَعْيُنُكُمْ چشمهاى شما و به جهت فقر ايشان را اراذل مىگوئيد و مىگوئيد لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْراً كه نخواهد داد خداى ايشان را نيكوئى چه آنچه حق تعالى در آخرت براى ايشان آماده كرده است به از آن است كه شما را در دنيا داده اللَّهُ أَعْلَمُ خداى داناتر است بِما فِي أَنْفُسِهِمْ به‌آنچه در نفسهاى ايشان است از صدق و اخلاص و اگر من حكم باسلام ايشان نه كنم در ظاهر إِنِّي إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ به درستى كه من آن هنگام باشم از ستمكاران چه انبياء ع را حكم بر ظاهر است قالُوا گفتند يا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا اى نوح با ما مجادله و مخاصمه كردى فَأَكْثَرْتَ جِدالَنا پس بسيار گردانيدى جدال را با ما و دور و دراز كشيدى فَأْتِنا بِما تَعِدُنا پس بيار آنچه ما را وعده دادى از عذاب إِنْ كُنْتَ اگر هستى مِنَ الصَّادِقِينَ از راست‌گويان در وعيد خود قالَ گفت نوح ع إِنَّما جز اين نيست كه يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ بيارد بشما خداى تعالى عذاب را إِنْ شاءَ اگر خواهد عاجلا يا آجلا وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ و نيستيد شما عاجزكنندگان خداى را از تعذيب خود به‌آنكه بستيزيد يا بگريزيد وَ لا يَنْفَعُكُمْ و سود نمىدارد شما را نُصْحِي نصيحت كردن من إِنْ أَرَدْتُ اگر خواهم أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ آنكه نصيحت كنم مر شما را إِنْ كانَ اللَّهُ يُرِيدُ اگر هست خداى كه مىخواهد أَنْ يُغْوِيَكُمْ آنكه شما را گمراه سازد درين كلام تقديم و تاخير است تقديرش آنكه اگر خدا اغواى شما خواهد و من خواهم كه نصيحت كنم شما را آن نصيحت نفع نمىرساند هُوَ رَبُّكُمْ اوست آفريدگار شما و متصرف در همه كار شما بر وفق ارادت خود وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ و بسوى او بازگرديده خواهيد شد و بر اعمال خود جزا خواهيد يافت أَمْ يَقُولُونَ بلكه گفتند قوم او افْتَراهُ برمىبافد نوح وحى را از پيش خود و ما نوح را گفتيم قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ بگو اگر بربافته‌ام وحى را فَعَلَيَّ إِجْرامِي پس بر من است و بال گناه كرده من وَ أَنَا بَرِيءٌ و من بيزارم مِمَّا تُجْرِمُونَ از آنچه شما گناه مىكنيد و اسناد افترا به من مىنمائيد .