أَمْ يَقُولُونَ بلكه مىگويند افْتَراهُ بربافته است اين كلام را محمد ص از خود قُلْ بگو اگر اين سخن را از خود بر مىتوان بافت فَأْتُوا پس بياريد شما و بربافيد بِسُورَةٍ مِثْلِهِ سوره مانند او در بلاغت و فصاحت چه شما در نظم بليغ و نثر فصيح مشهور زمان و سر آمد دورانيد و اگر به خود شما معارضه نمىتوانيد كرد استعانت نمائيد وَ ادْعُوا و بخوانيد براى معاونت خود بتان را در اتيان سوره مثل قرآن مَنِ اسْتَطَعْتُمْ هر كرا توانيد كه از وى يارى خواهيد مِنْ دُونِ اللَّهِ بجز خداى تا شما را مددگارى كند و بسازيد مانند قرآن إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ اگر هستيد راست‌گويان كه محمد ص از خود مىسازد كافران يك سوره نياوردند بَلْ كَذَّبُوا بلكه تكذيب كردند و نگرويدند بِما لَمْ يُحِيطُوا به آن چيزى كه فرا نرسيده‌اند بِعِلْمِهِ به دانش آن يعنى مسارعت نمودند در تكذيب آنچه درنيافتند آن را مراد آنست كه بعد از استماع قرآن و قبل از تدبر در آيات آن بتكذيب و انكار مشغول شدند وَ لَمَّا يَأْتِهِمْ و هنوز نيامد بديشان يعنى منكشف نگشت بر ايشان تَأْوِيلُهُ معنى و حقيقت قرآن و ذهن ايشان باسرار و دقايق آن نرسيد يا تكذيب كردند به‌آنچه ندانستند در قرآن از ذكر بعث و جزا و وعيد و عقوبت و نيامد بديشان آنچه از عذاب وعده كرده بودند و هر آئينه خواهد آمد و بعد از وقوع آن جز ندامت حاصل نخواهند داشت و آن ندامت نفع نخواهد كرد فرد پس از ديدن پشيمان گردى اما * پشيمانى ترا سودى ندارد كَذلِكَ همچنين تكذيبى كه كفّار زمان تو دارند كَذَّبَ الَّذِينَ تكذيب كردند انبياى خود را آنان كه بودند مِنْ قَبْلِهِمْ پيش ازينها فَانْظُرْ پس در نگرد ببين كَيْفَ كانَ چگونه بود عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ انتهاى كار ستمكاران و مكذّبان و اين‌ها نيز مثل آنها معذب خواهند شد درين آيت تسليه حضرت رسالت‌پناه ص و تهديد اهل كفر و ضلالت مندرجست وَ مِنْهُمْ و از ايشان كه تكذيب مىكنند مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ كسى باشد كه مىگرود به قرآن و تصديق مىكند در نفس خود و مىداند كه حقست و ليكن از روى عناد اظهار نمىكند وَ مِنْهُمْ مَنْ لا يُؤْمِنُ بِهِ و از ايشان كسى بود كه نه‌گرود به آن از فرط جهل و غايت نادانى وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ و پروردگار تو داناتر است بِالْمُفْسِدِينَ به تباه‌كاران يعنى معاندان كه مصراند بر تكذيب و گفته‌اند معنى آيت اين است كه بعضى از قوم تو ايمان آوردند به قرآن و از كفر توبه كنند و برخى آن باشند كه ازين سعادت محروم مانده بر شقاوت كفر بميرند وَ إِنْ كَذَّبُوكَ و اگر تكذيب كنند ترا يعنى بر آن اصرار نمايند و تو از اجابت ايشان نااميد شوى فَقُلْ پس بگو لِي عَمَلِي مراست جزاى كردار من وَ لَكُمْ و مر شما راست عَمَلُكُمْ پاداش عمل شما أَنْتُمْ بَرِيئُونَ شما بيزاريد يعنى ذمه شما برى است مِمَّا أَعْمَلُ از آنچه من مىكنم شما را به عمل من مؤاخذه نخواهد كرد وَ أَنَا بَرِيءٌ و من بيزارم مِمَّا تَعْمَلُونَ از آنچه شما مىكنيد يعنى مأخوذ به عمل شما نخواهم شد نزد بعضى از علماء اين آيت به آيت السّيف منسوخ است .