كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
448
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
فَلَمَّا أَنْجاهُمْ پس چون باز رهاند ايشان را از آنچه مىترسند يعنى خداى ايشان را ازين ورطه نجات دهد و از غرق شدن نگاه دارد إِذا هُمْ چون به بينى ايشان را يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ ستم مىكنند در زمين و مىشتابند به همان كارها كه بدان بودند از شرك و فساد بِغَيْرِ الْحَقِّ تاكيدست يعنى فساد ايشان به غير حق است هم به اعتقاد ايشان چه مىدانند كه در ان عمل مبطلاند يا أَيُّهَا النَّاسُ اى مردمان إِنَّما بَغْيُكُمْ جز اين نيست كه ستم شما عَلى أَنْفُسِكُمْ بر نفسهاى شماست يعنى و بال آن راجع است بشما مصرع هر كه او بد مىكند بىشبه با خود مىكند و گفتهاند بغيكم على انفسكم مبتداست و خبر او مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا معنى آنكه ستم و بيدادى شما برخوردارى زندگانى دنيا است يعنى دو سه روزه منفعت كه ناپايدار است و لذّت آن زود بگذرد و عقوبت آن باقى ماند و حفص متاع را بنصب خواند و مصدر را فعل محذوف داند يعنى روزى چند برمىخوريد برخوردنى از زندگانى دنيا ثُمَّ إِلَيْنا پس بسوى ما مَرْجِعُكُمْ بازگشت شما است در روز قيامت فَنُنَبِّئُكُمْ پس خبر كنيم شما را بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ بهآنچه هستيد كه عمل مىكنيد و مناسب آن پاداش خواهيم داد إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا جز اين نيست كه مثل زندگانى دنيا در سرعت انقضاء و ادبار آن بعد از اقبال كَماءٍ مانند آبىست يعنى باران كه ما أَنْزَلْناهُ فروفرستيم آن را مِنَ السَّماءِ از آسمان يا از ابر فَاخْتَلَطَ بِهِ پس بياميخت به آن آب نَباتُ الْأَرْضِ گياه از زمين مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ از آنچه مىخورند آدميان چون حبوب غاذيه و اثمار و بقول وَ الْأَنْعامُ و از آنچه مىخورند چهارپايان چون گياهها از تر و خشك حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ تا وقتى كه فراگرفت زمين زُخْرُفَها پيرايه خود را وَ ازَّيَّنَتْ و آراسته شد بمحصولات گوناگون و ثمرات رنگارنگ وَ ظَنَّ أَهْلُها و گمان برند اهل زمين أَنَّهُمْ قادِرُونَ آنكه ايشان قادراند عَلَيْها بر درودن گياه و چيدن ميوههاى آن أَتاها ناگاه آمد بر آن زمين أَمْرُنا عذاب ما يعنى فرمان ما به خرابى آن در رسيد لَيْلًا در شب أَوْ نَهاراً يا در روز فَجَعَلْناها پس گردانيديم آن كشت و زرع را حَصِيداً شبيه بهآنچه دروده باشند يا از اصل بركنده كَأَنْ لَمْ تَغْنَ گويا هيچ نبود بِالْأَمْسِ ديروز كَذلِكَ همچنين كه درين تمثيل تفصيل كرديم نُفَصِّلُ الْآياتِ جدا مىكنيم و روشن مىسازيم دليل قدرت خود را .