كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

397

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

فَسِيحُوا پس سير كنيد فِي الْأَرْضِ در زمين يعنى بيائيد و برويد ايمن از تعرض مسلمانان أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ چهار ماه از روز عيد نحر كه روز تبليغ است تا دهم ربيع الآخر قولى آنست كه آيت در اوايل شوال فرود آمده است پس مدّت او تا اواخر محرمست امام ثعلبى رح آورده كه اجل بعضى معاهدان كه نقص عهد كرده بودند از چهار ماه كمتر بوده و اجل برخى بيشتر آنان را كه اجل ايشان كمتر بود مهلت داد چهار ماه تا در كار خود فكرى كنند و آنان را كه بيشتر بود بر چهار ماه اختصار كرد تا در مهم خود تدبيرى نمايند و آنان را كه عهد نه‌شكسته بودند ايشان را تا انقضاى مدّت ايشان امان داد و ناكثان عهد را گفت وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ و بدانيد آنكه شما غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ نه‌آنيد كه عاجزكنندگان خدا باشيد از عذاب خود هر چند شما را مهلت داد وَ أَنَّ اللَّهَ و اين را نيز بدانيد كه خدا مُخْزِي الْكافِرِينَ رسواكنندهء كافرانست در دنيا بكشتن و در عقبى بسوختن وَ أَذانٌ و اعلام است و آگاه ساختن مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ از خداى و رسول او إِلَى النَّاسِ بسوى مردمان يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ روز حج بزرگ يعنى عيد نحر كه تمام حج و معظم افعال آن چون طواف و نحر و حلق و رمى درو است يا اكبر باعتبار آن بود كه اعياد اهل كتاب موافق افتاده بود به آن روز يا در ان روز عزت مسلمانان و خوارى كافران ظاهر شد و بر هر تقدير مضمون اعلام كرام است أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ آنكه خداى بيزار است مِنَ الْمُشْرِكِينَ از مشركان و عهود ايشان وَ رَسُولِهِ و پيغمبر او نيز بيزار است فَإِنْ تُبْتُمْ پس اگر باز گرديد از كفر و غدر فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ پس آن بازگشت بهتر است شما را از اقامت بر آن وَ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ و اگر برگرديد از توبه و ترك كفر نه‌كنيد فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ پس بدانيد آنكه شما غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ نه عاجزكنندگانيد خدا را يعنى نه‌توانيد كه ازو بگريزيد يا به او ستيزيد وَ بَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا و بجاى بشارت بيم كن كافران را بِعَذابٍ أَلِيمٍ به عذاب دردناك در آخرت و چون حكم عهود ناكثان فرمود در باب بنى ضمره و بنى كنانه كه در حديبيه عهد كرده بودند و نقض عهد نه‌نمودند مىگويد إِلَّا الَّذِينَ ليكن آنان كه عاهَدْتُمْ عهد كرديد با ايشان مِنَ الْمُشْرِكِينَ از شرك‌آرندگان ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ پس ايشان كم نكردند شَيْئاً چيزى از عهدهاى شما يعنى نه‌شكستند پيمان شما را وَ لَمْ يُظاهِرُوا و يارى و هم‌پشتى نكردند عَلَيْكُمْ بر قتال شما أَحَداً يكى را از دشمنان شما فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ پس تمام كنيد بسوى ايشان عَهْدَهُمْ عهد ايشان را إِلى مُدَّتِهِمْ تا مدتى كه مقرر شده و ايشان را چون ناكثان بر چهار ماه و بس مهلت مدهيد إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خداى يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ دوست مىدارد متقيان را و از جمله تقوى وفا بعهد است و اتمام شرائط آن شيخ ابو القاسم نصرآبادى قدس سره ، فرمود كه متقى را چهار نشان است حفظ الحدود و بذل المجهود و الوفاء بالعهود و القناعة بالموجود و برين وجه ترجمه يافته است مثنوى متقى را بود چهار نشان * حفظ احكام شرع اوّل دان ثانيا آنچه دسترس باشد * بر فقيران و بىكسان پاشد عهد را باوفا كند پيوند * هرچه باشد بدان شود خورسند و چون حكم معاهدان مشرك مبين شد در باب مشركان غير معاهد مىفرمايد .