كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
398
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ پس چون بگذرد ماههاى حرام يعنى بست روز ذىالحجه و تمام محرم و قولى آنست كه آيت در شان معاهدان نازل شده و اشهر حرم چهار ماه مذكور است و حرم باعتبار تغليب گفت كه ذىالحجه و محرم دروست يا آنكه حرام بود درين چهار ماه تعرض كفار معاهده بقولى كه از زمان نزول سوره گيرند نه از وقت تبليغ انقضاى مدّت بعد از انسلاخ ماههاى حرام است يعنى ذوالقعده و ذوالحجه و محرم و بر هر تقدير چون اين ماهها منقضى گردد فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ پس بكشيد مشركان را كه عهد نكردهايد با ايشان يعنى آنان كه عهد شما را شكستهاند حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ هرجا كه بيابيد در حل و حرم وَ خُذُوهُمْ و بگيريد ايشان را به اسيرى وَ احْصُرُوهُمْ و بازداريد ايشان را از طواف مسجد حرام وَ اقْعُدُوا لَهُمْ و بنشينيد براى ايشان كُلَّ مَرْصَدٍ بر هر ممرى يعنى بسته گردانيد بر ايشان راهها تا منتشر نگردند در بلاد و قرى فَإِنْ تابُوا پس اگر بازگردند از شرك بايمان وَ أَقامُوا الصَّلاةَ به پا دارند نماز را وَ آتَوُا الزَّكاةَ و بدهند زكات اموال خود را و ازين هر دو عمل دليل تصديق ايشان روشن شود فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ پس خالى كنيد راه ايشان را يعنى دست بداريد از ايشان و راه دهيد تا هرجا كه خواهند روند إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ به درستى كه خداى آمرزنده است مر گناهان گذشتهء ايشان را رَحِيمٌ مهربان است بدون ثواب بىحساب بديشان وَ إِنْ أَحَدٌ و اگر يكى مِنَ الْمُشْرِكِينَ از مشركان كه تعرض ايشان مىبايد كرد بعد از انقضاى اشهر حرم اسْتَجارَكَ زينهار خواهد از تو فَأَجِرْهُ پس ايمن ساز او را و زنهار ده حَتَّى يَسْمَعَ تا بشنود كَلامَ اللَّهِ سخن خداى كه قرآن است ثُمَّ أَبْلِغْهُ پس اگر اسلام نيارد برسان او را مَأْمَنَهُ به خانهء او كه موضع امن اوست و بعد از ان با او مقاتله نماى ذلِكَ اين امان دادن بِأَنَّهُمْ به سبب آنست كه ايشان قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ گروهىاند كه نمىدانند خداى را و سخن او نشنودهاند پس امان بايد داد تا بشنوند كلام خدا را و در ان تدبر و تفكّر نمايند كَيْفَ يَكُونُ چگونه باشد استفهام بمعنى انكار و استبعاد است يعنى نيست و چگونه تواند بود لِلْمُشْرِكِينَ مر مشركان را عَهْدٌ عهدى عِنْدَ اللَّهِ نزديك خدا وَ عِنْدَ رَسُولِهِ و نزديك رسول او بعد از ظهور اسلام و امتياز ميان حق و باطل إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مگر آنان را كه عهد بستهايد با ايشان يعنى بنى ضمره و بنى كنانه كه حضرت پيغمبر ص عهد بسته بود با ايشان عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ نزديك مسجد حرام يعنى در حديبيه كه قريب است به مكهء معظمه فَمَا اسْتَقامُوا لَكُمْ پس مادامىكه ايشان استقامت ورزند بر عهد خود براى شما فَاسْتَقِيمُوا پس شما نيز مستقيم باشيد بر پيمان خود لَهُمْ براى ايشان إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خدا يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ دوست مىدارد پرهيزگاران را كه بر عهد و پيمان استقامت نمايند .