إِنَّ الَّذِينَ به درستى كه آنان كه از ملائكه ملاء اعلى هستند عِنْدَ رَبِّكَ نزديك آفريدگار تو يعنى مقربان بارگاه عزّت لا يَسْتَكْبِرُونَ گردن نمىكشند عَنْ عِبادَتِهِ از پرستش حق وَ يُسَبِّحُونَهُ و تنزيه مىكنند ذات او را از آنچه لائق آن حضرت ص نباشد وَ لَهُ يَسْجُدُونَ و مر او را خاص سجده مىكنند تعريض مشركانست و تنبيه مؤمنان و لهذا بعد از تلاوت اين آيت سجده مىبايد كرد و سجده در چهارده موضع است از قرآن و اختلاف در دو موضع يكى در آخر سوره حج بمذهب امام شافعى رح و امام احمد رح سجده هست و بمذهب امام اعظم رح سجده نيست و دوم در سوره ص بمذهب امام اعظم رح هست و بمذهب باقى ائمه نى و نزد امام اعظم رح سجده تلاوت بر خواننده و شنونده در نماز و غير نماز واجبست در حال و اگر فوت شود قضا لازمست و بمذهب ائمه ديگر سنتست و بعد از فوت قضا لازم نيست و حضرت شيخ قدس سره در فتوحات اين را سجده ملائكه گفته و فرموده كه ساجد را بايد كه درين سجود از خصائص ملكى فيضى خاص حاصل گردد تا حقيقت اين سجده را دريافته باشد اينجا نكته اقرب ما يكون العبد من ربه و هو ساجد بر منصه ظهور چهره مىكشايد و رمز فاعنّى على نفسك بكثرة السجود از منظره شهود رو مىنمايد سجده طاعتيست خاص بل افسريست زيبنده بر مفارق اهل اخلاص نظم زينت تو بس كمر بندگى * تاج تو در سجده سرافكندگى شرم تو بادا كه به بالا و پست * سجده طاعت به روش هر چه هست تو كنى از سجده او سركشى * به كه ازين شيوه قدم دركشى و حضرت شيخ الاسلام قدس سره فرمود سرى كه درو سجودى نيست سفجه به ازوست و كفى كه در وجودى نيست كفچه به ازوست و نعم ما قال بيت شرف نفس به جودست و كرامت بسجود * هر كه اين هر دو ندارد عدمش به ز وجود سورة الانفال مدنيّة و هى خمس و سبعون آية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ يَسْئَلُونَكَ مىپرسند ترا اى محمد ص عَنِ الْأَنْفالِ از حكم غنيمتهاى كفار كه برين امت حلال است يا نى در وسيط آورده كه اهل بدر در غنائم اختلاف كردند جوانان را مدعى آنكه ما حرب كرده‌ايم غنيمت از آن ماست پيران گفتند ما نيز مددگار و معاون شما بوديم ما را نيز نصيبى بايد يا هر قومى از مهاجر و انصار رض داعيه احراز از غنيمت داشتند بالاخره از جناب نبوت‌مآب ص استفسار نمودند جواب آمد قُلِ الْأَنْفالُ بگو اى محمد ص كه حكم غنيمتها لِلَّهِ مر خداى راست وَ الرَّسُولِ و فرستاده او را كه بامر او قسمت كند بر هر كه خواهد فَاتَّقُوا اللَّهَ پس بترسيد از خدا و مخالفت و منازعت منمائيد وَ أَصْلِحُوا و بصلاح آريد ذاتَ بَيْنِكُمْ آنچه ميان شماست بمواساة با يكديگر عبادة بن الصامت رض فرموده كه اين آيت در باب ما و اهل بدر فرود آمده كه در غنيمت اختلاف مىكرديم اختلاف ما از رتبه اعتدال منحرف شده بود حق سبحانه حكم آن را برسول خود تفويض نمود و او ميان مسلمانان قسمت راست فرمود و ما اختلافهاى خود را باصلاح آورديم وَ أَطِيعُوا اللَّهَ و فرمان بريد خدا را وَ رَسُولَهُ و فرستاده او را در آنچه فرمايد در باب غنايم و غير آن إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ اگر هستيد شما مؤمنان چه ايمان مقتضى طاعت و تقوى است .