عَرَضَ هذَا الْأَدْنى خواسته و متاع اين چيز فروتر كه دنياست مراد احبار زمان حضرت رسالت‌پناه‌اند ص حق سبحانه مىگويد كه در حكم رشوت مىگيرند وَ يَقُولُونَ و مىگويند سَيُغْفَرُ لَنا زود باشد كه بيامرزد ما را ادعاى ايشان آن بود كه گناه روز ايشان به شب و جرم شب ايشان بروز آمرزيده مىشود و ايشان اخذ رشوت را گناه مىدانستند وَ إِنْ يَأْتِهِمْ و حال آنكه اگر بيايد بديشان عَرَضٌ مِثْلُهُ خواسته از متاع دنيا مثل آن خواسته ديگر در حرمت يَأْخُذُوهُ فرامىگيرند آن را و از آن توبه نمىكنند يعنى اميد مغفرت دارند با وجود اصرار بر اخذ رشوت و اكل حرام أَ لَمْ يُؤْخَذْ آيا گرفته نشده است عَلَيْهِمْ بر ايشان مِيثاقُ الْكِتابِ عهد مذكور در توريت أَنْ لا يَقُولُوا آنكه نگويند عَلَى اللَّهِ بر خدا إِلَّا الْحَقَّ مگر سخن راست و ايشان دروغ گفتند در آنكه غفران خود را در شب و روز به حق سبحانه نسبت دادند و مىدانند كه دروغ مىگويند زيرا كه توريت با ايشانست وَ دَرَسُوا و خوانده‌اند ما فِيهِ آنچه دروست و اين حكم در وى نديده‌اند وَ الدَّارُ الْآخِرَةُ و رستگارى سراى ديگر كه عقباست خَيْرٌ بهترست از عرض دنيا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ مر آنان را كه بپرهيزند از استحلال محارم و دروغ بر خدا أَ فَلا تَعْقِلُونَ آيا تعقل نمىكنند و حفص بخطاب مىخواند يعنى در نيابيد كه نعمت عقبى بهتر است از مال دنيا وَ الَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتابِ و آنان كه نگاه مىدارند كتاب را و چنگ در ان مىزنند مراد مؤمنان اهل كتاب‌اند و كتاب درين آيت قرآنست وَ أَقامُوا الصَّلاةَ و به پا دارند نماز را تخصيص صلاة به‌آنكه تمسك بكتاب مشتملست بر اقامت جميع عبادات جهت آن تواند بود كه نماز ستون دينست و اقامت دين موقوف بر اقامت آن - مثنوى خانه دين خويش را چو خدا * بر ستون نماز كرد به پا بىشكى تا ستون بجاى بود * خانه دين حق به‌پاى بود إِنَّا به درستى كه ما لا نُضِيعُ ضايع نمىكنيم أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ مزد كار به صلاح‌آرندگان كردار خود را بلكه به تمام بديشان رسانيم وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ و ياد كن اى محمد ص براى يهود زمان خود چون بگسستيم و برداشتيم كوه طور را فَوْقَهُمْ بر زبر ايشان كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ گوئى كه كوه سايبانيست بر سر ايشان وَ ظَنُّوا و دانستند أَنَّهُ آنكه كوه واقِعٌ بِهِمْ فرود آينده است بر ايشان اگر حكم توريت قبول نه‌كنند چه خداى تعالى ازين خبر داده بود خُذُوا گفتيم كه بگيريد ما آتَيْناكُمْ آنچه داديم شما را از احكام بِقُوَّةٍ بجد تمام وَ اذْكُرُوا و پيوسته ياد كنيد ما فِيهِ آنچه در دست از اوامر و نواهى لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ شايد كه پرهيزگارى كنيد و از جمله متقيان باشيد .