كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
363
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
فَلَمَّا عَتَوْا پس آن هنگام كه گردن كشيدند عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ از ان چيزى كه نهى كرده شده بودند از ان يعنى صيد ماهى قُلْنا لَهُمْ گفتيم ما مر ايشان را كه كُونُوا قِرَدَةً گرديد بوزنگان خاسِئِينَ دورشدگان و نااميدان از رحمت آوردهاند كه ناهيان بعد از آنكه از پند پذيرفتن ايشان نااميد شدند ترك مساكنت نموده ميان خانهاى خود و ايشان ديوارى كشيدند و درى بمحله خود نشانده و راه آمد و شد بمساكن ايشان دربستند روزى از محله خود بيرون آمدند و كسى از محله فاسقان بيرون نيامده بود در تفحّص افتادند همه را يافتند بوزنه شده و هر بوزنه گرد كسان خود گريه كنان مىگشت و روى در جامه ايشان مىماليد سه روز زنده بودند و روز چهارم مردند وَ إِذْ تَأَذَّنَ و ياد كن اى محمد ص چون آگاهى داد رَبُّكَ آفريدگار تو يا سوگند خورد لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ كه برانگيزد بر يهود إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ تا روز رستخيز مَنْ يَسُومُهُمْ كسى را كه بچشاند ايشان را سُوءَ الْعَذابِ عذابى سخت چون قتل و اجلا و ضرب و جزيه گفتهاند بختنصر بابلى بقتل و اسر ايشان اقدام كرد و بعد از ان ملوك فرس ايشان را مىرنجانيدند و باج مىگرفتند تا زمانى كه رسالتپناه ص مبعوث شد حكم فرمود به مقاتله ايشان تا اسلام آرند يا جزيه قبول كنند و اين حكم تا به قيامت باقيست إِنَّ رَبَّكَ به درستى كه پروردگار تو لَسَرِيعُ الْعِقابِ زود عقوبتكننده است مر كافران را وَ إِنَّهُ و به درستى كه او لَغَفُورٌ آمرزگارست هرك را توبه كند و طلب مغفرت نمايد رَحِيمٌ مهربان است كه بعد از توبه به گناه نگيرد وَ قَطَّعْناهُمْ و پراگنده كرديم بنى اسرائيل را فِي الْأَرْضِ أُمَماً در زمين جماعتها يعنى هيچ ولايتى نيست كه در ان يهودى نباشد مِنْهُمُ الصَّالِحُونَ بعضى از ايشان شايستگانند بدين موسى متدين شده تغير به حال ايشان راه نيافته يا مراد آنهااند كه به حضرت پيغمبر ما ايمان آوردند يا آنها كه در شب معراج به آن حضرت گرويدند وَ مِنْهُمْ و از ايشان هستند دُونَ ذلِكَ فرود از صالحان يعنى كفره و فسقه وَ بَلَوْناهُمْ و بيازموديم ايشان را بِالْحَسَناتِ به نيكوئيها چون عيش و غنا و صحت وَ السَّيِّئاتِ و به بديها چون شدّت و فقر و مصائب نفس و مال لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ تا شايد كه بازگردند به خدا و از معصيت به طاعت گردانيد ايشان را در نعمت شكر مىبايست كرد بطر و استغنا ظاهر مىكردند و گفتند ان اللّه فقير و نحن اغنياء و در محنت صبر بايست كرد آغاز ناسزا كرده گفتند يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ پس بر محك اختيار تمام عيار بيرون نيامدند بيت خوش بود گر محك تجربه آيد به ميان * تا سيهروى شود هر كه درو غش باشد فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ پس از پس درآمدند صالحان را خَلْفٌ پسآمدگان وَرِثُوا الْكِتابَ ميراث گرفتند توريث را يعنى چون بياموختند علم آن را از پدران يَأْخُذُونَ فرامىگيرند .