وَ لَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا و اگر اين جهودان گرويدندى به محمد ص وَ اتَّقَوْا پرهيز كردندى از سحر و كيش يهودى پاداش يافتندى و پوشيده نيست لَمَثُوبَةٌ هرآئينه پاداش مِنْ عِنْدِ اللَّهِ از نزديك خداى خَيْرٌ بهتر است از رشوت كه بر كتمان نعمت پيغمبر مىستانند لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ اگر بودى كه بدانستندى يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى كسانى كه گرويده‌ايد لا تَقُولُوا راعِنا مگوئيد لفظ راعنا در وقت مكالمه با محمد ص كه يهود گفتار شما را دستاويز ساخته به آن حضرت ص اين كلمه مىگويند و در لغت ايشان دشنام فاحش است و مؤمنان بدان معنى مىگفتند كه مراعات كن سخنان ما را يعنى بشنو ، حق سبحانه فرمود كه اين كلمه مگوئيد وَ قُولُوا انْظُرْنا و بگوئيد انظرنا يعنى بنگر بسوى ما وَ اسْمَعُوا و بشنويد حكم خدا را بسمع قبول وَ لِلْكافِرِينَ و مر كافران راست يعنى آنها را كه بر سبيل مذمت اين كلمه مىگويند عَذابٌ أَلِيمٌ عذابى دردناك كه هرگز انقطاع نيابد ما يَوَدُّ دوست ندارند الَّذِينَ كَفَرُوا آنان كه حق را پوشيده‌اند مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ از اهل كتاب يعنى يهود وَ لَا الْمُشْرِكِينَ و نه مشركان أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ آنكه فروفرستاده‌شود بر شما مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ هيچ نيكوئى از نزد پروردگار شما مراد وحى است و قرآن كه جامع همه چيزها است يعنى يهود نمىخواستند كه نبوت بآل اسماعيل انتقال كند و مشركان را داعيه آن بود كه پيغمبرى بوليد مغيره و يا نعيم ثقفى رسد وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ و خداى اختصاص مىدهد بِرَحْمَتِهِ به نبوت و وحى خود مَنْ يَشاءُ هرك را مىخواهد وَ اللَّهُ و خداى ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ خداوند فضل بزرگ است بر هر كه خواست او را نبوت داده و در صفت فضل به عظمت اشعارى است بر آنكه فرد فضل او فضليست افزون از عدد * لطف او لطفيست بيرون از شمار ما نَنْسَخْ هر چه منسوخ مىگردانيم مِنْ آيَةٍ از آيت قرآن بر وفق مصالح خلق و مقتضاى زمان أَوْ نُنْسِها يا فراموش مىگردانيم آن را و از دلها مىبريم نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها بياريم بهترى از آن آيت منسوخه چنانچه مصابرت يك غازى را با ده تن از كافران منسوخ كرد و با دو تن مقرر ساخت أَوْ مِثْلِها يا بياريم مانند آنكه نسخ كرده‌ايم در منفعت و مثوبت با وجود رعايت مصلحت چون تحويل قبله از بيت المقدس به كعبه أَ لَمْ تَعْلَمْ آيا نمىدانى خطاب با منكران نسخ است جهودان در نسخ مجادله مىكردند و مىگفتند كه آن پشيمانى است و بر خداى روا نيست و از حكمت الهى و مصلحت پادشاهى در نسخ احكام غافل و جاهل بودند حق تعالى مىفرمايد كه اى منكر نسخ و مجادل آيا معلوم نه‌دارى يعنى نمىدانى أَنَّ اللَّهَ آن را كه حق سبحانه عَلى كُلِّ شَيْءٍ بر همه چيزها از محو و اثبات و نسخ و انشاء قَدِيرٌ توانا است بر كمال .