وَ لَقَدْ جِئْتُمُونا و به درستى كه آمديد براى حساب و جزا بسوى ما فُرادى تنها نه مال با شماست و نه فرزندان و نه خدم و حشم و نه يار و نه مددگار كَما خَلَقْناكُمْ آمديد چنان كه شما را آفريده بوديم أَوَّلَ مَرَّةٍ نخستين بار و رحم مادر سر و پاى برهنه وَ تَرَكْتُمْ و بگذاشتيد ما خَوَّلْناكُمْ آنچه عطا كرده بوديم شما را در دنيا يعنى آنچه بدان مىنازيديد و بر ديگران بسبب آن مفاخرت مىكرديد بگذاشتيد وَراءَ ظُهُورِكُمْ از پس پشت خود نه از پيش فرستاديد و نه با خود برداشتيد وَ ما نَرى مَعَكُمْ و نمىبينيم با شما شُفَعاءَكُمُ شفيعان شما را الَّذِينَ زَعَمْتُمْ آنانى كه گمان برديد از روى جهالت أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكاءُ به درستى كه ايشان در تربيت شما شريكان خدااند لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ به درستى كه بريده شد پيوند شما و حفص نصب نون خواند يعنى منقطع گشت آنچه ميان شما بود از مواصلت و مودت وَ ضَلَّ عَنْكُمْ و گم شد از شما ما كُنْتُمْ آنچه بوديد تَزْعُمُونَ كه گمان مىبرديد كه بتان شما شفيعان شمااند إِنَّ به درستى كه اللَّهَ خداى فالِقُ الْحَبِّ شكافنده تخم است يا از وى نبات رويد وَ النَّوى و شكافنده دانه است تا نهال از ان برآيد يُخْرِجُ الْحَيَّ بيرون مىآرد زنده يعنى نبات را كه به نشو و نما حياتى دارد مِنَ الْمَيِّتِ از مرده كه تخم و دانه است يا بيرون آرد ولد را از نطفه و مرغ را از بيضه مؤمن را از كافر و عاقل را از جاهل وَ مُخْرِجُ الْمَيِّتِ و بيرون آرنده مرده است چون تخم يا نطفه يا بيضه مِنَ الْحَيِّ از زنده كه نبات و آدمى و مرغ است ذلِكُمُ اللَّهُ اين زنده‌كننده و ميراننده اللّه است فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ پس كجا گردانيده مىشويد ازو فالِقُ الْإِصْباحِ شكافنده عمود صبح است از ظلمت شب يعنى تاريكى برد و روشنائى آورد وَ جَعَلَ اللَّيْلَ و گردانيد شب را سَكَناً آرامگاه خلق تا از تعب حركات روز برآسانيد وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ و ساخت آفتاب و ماه را حُسْباناً نشانهاى شمار يعنى ايشان را ادوار مختلف و سيرهاى متنوع داد تا شهور و سنين بديشان متعين گردد ذلِكَ اين كار كه تيسير و تدوير شمس و قمر است براى حساب تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ تقدير خداوندى است غالب كه حكم او بر همه جارى است الْعَلِيمِ دانا به تدبير مملكت خود وَ هُوَ الَّذِي و اوست آن خداوندى كه بقدرت كامله و حكمت بالغه جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ بيافريد براى شما ستارها لِتَهْتَدُوا بِها تا راه بيابيد بسبب آنها فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ در تاريكيهاى شب در بيابان وَ الْبَحْرِ و در تاريكيهاى دريا و نجوم را بجز اين منافع ديگر هم هست چون زينت سما و رمى شيطان و غير آن و در تيسير گفته كه ذكر اين منفعت كرد چه درينجا دليل قدرت ظاهر ترست زيرا كه نجوم را بر فلك دليل معرفت طرق زمين ساخته با وجود بعد مسافت ميان آسمان و زمين قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ به درستى كه روشن و مبين ساختيم نشانهاى قدرت را لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ براى گروهى كه داننده و بدان استدلال كنند .