كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

295

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ و اوست آن‌كس كه بيافريد شما را مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ از يك تن كه آدم است فَمُسْتَقَرٌّ پس شما را قرارگاهى است در صلب پدر يا روى زمين وَ مُسْتَوْدَعٌ و جاى وديعتى مستقر رحمست و مستودع صلب و برعكس نيز گفته‌اند يا مستقر قبرست و مستودع دنيا و حقيقت آنست كه هرجا كه آدمى قرار ندارد مستودع اوست چون صلب و رحم و قبر و موضع قرار او كه بهشت است يا دوزخ مستقر اوست و ازين جهت آخرت را دار القرار گفته است و محققان را درين آيت اشارتست كه زبان قلم از تقرير و قلم زبان از تحرير آن معذوراند رباعى قومى كه حقايق و معانى گويند با خلق خدا سرّ نهانى گويند * اسرار غم عشق تو دلها با هم هر دم به زبان بىزبانى گويند قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ به درستى كه ما بيان كرديم علامات وحدانيت خود را لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ براى گروهى كه فهم كنند وَ هُوَ الَّذِي و اوست آنكه أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ فروفرستاد از ابر يا از جانب آسمان ماءً آبى فَأَخْرَجْنا بِهِ پس بيرون آورديم به آن نبات كُلِّ شَيْءٍ رستنيهاى هر چيزى مجمل ذكر كرد آنگه مفصل مىگويد فَأَخْرَجْنا مِنْهُ پس بيرون آورديم ازين آب خَضِراً چيزى سبز يعنى گياهى كه از تخم رسته است و بيخ و شاخ پيدا كرده نُخْرِجُ مِنْهُ بيرون آورديم ازين گياه سبز حَبًّا مُتَراكِباً دانه بر يكديگر مركب شده يعنى خوشه‌ها وَ مِنَ النَّخْلِ و بيرون آورديم از خرمابنان مِنْ طَلْعِها از شكوفه و غنچه وى قِنْوانٌ دانِيَةٌ شاخها به يكديگر نزديك يعنى بر هم پيچيده يا به زمين نزديك از بسيارى بار وَ جَنَّاتٍ مِنْ أَعْنابٍ و ديگر بيرون آريم بوستانها از انگور وَ الزَّيْتُونَ و بيرون آريم به آب باران درخت زيتون را وَ الرُّمَّانَ و درخت انار را مُشْتَبِهاً در حالتى كه آن درختان بعضى به بعضى ماننداند در برگ وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ و نه مانند يكديگراند در طعم ميوه چه بعضى به‌غايت ترش مىباشد و برخى شيرين و بعضى ترش و شيرين - انْظُرُوا إِلى ثَمَرِهِ بنگريد به ميوه هر درختى إِذا أَثْمَرَ چون بيرون آرد ثمر خود را و به‌غايت خرد و بىمزه در حين خامى وَ يَنْعِهِ و بنگريد ، در رسيدگى و پختگى او كه چگونه شكل و بوى و مزه و نفعى و لذّتى درو پديد آيد إِنَّ فِي ذلِكُمْ به درستى كه درينها كه ياد كرديم لَآياتٍ نشانهاست بر وجود قادر حكيم لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ مر گروهى را كه بگروند .