كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
275
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
وَ مِنْهُمْ و از كفّار مكه مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ كسان هستند كه گوش فرا مىدارند بسوى تو وقتى كه قرآن مىخوانى وَ جَعَلْنا و افگندهايم عَلى قُلُوبِهِمْ بر دلهاى ايشان أَكِنَّةً پوششها أَنْ يَفْقَهُوهُ تا فهم نهكنند آن را وَ فِي آذانِهِمْ و نهادهايم در گوشهاى ايشان وَقْراً گرانى تا حق نشنوند وَ إِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ و اگر ببينند هر معجزه كه از تو مىطلبند لا يُؤْمِنُوا بِها ايمان نمىآرند بدان از فرط عناد و استحكام تقليد در ايشان و تكذيب ايشان بهغايت رسيده حَتَّى إِذا جاؤُكَ تا چون بيايند به تو يُجادِلُونَكَ جدال و خصومت كنند با تو يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا گويند آنها كه كافراند إِنْ هذا نيست اين كتاب تو إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ مگر افسانه پيشينيان وَ هُمْ ايشان يعنى كافران يَنْهَوْنَ عَنْهُ بازميدارند مردمان را از ايمان برسول وَ يَنْأَوْنَ عَنْهُ و دور مىشوند به نفس خود ازو يعنى نه خود ايمان مىآرند و نه ديگرى را مىگذارند و گفتهاند اين آيت در شان ابو طالبست و معنى آنكه نهى مىكند دشمنان را از تعرض رسول ص به حمايت و خود از دين او دورى مىجويد وَ إِنْ يُهْلِكُونَ و هلاك نمىكنند بدين عمل إِلَّا أَنْفُسَهُمْ مگر نفسهاى خود را وَ ما يَشْعُرُونَ و نمىدانند كه ضرر ايشان به غير ايشان تعدّى نمىكند وَ لَوْ تَرى و اگر به بينى ايشان را إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ چون بازداشته شده باشند در آتش هر آئينه بينى امرى در غايت شناعت و ايشان را مشاهده كنى كه از سختى عذاب فرياد مىكنند فَقالُوا پس مىگويند يا لَيْتَنا نُرَدُّ كاشكى ما بازگردانيده شويم به دنيا وَ لا نُكَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا و تكذيب نه كنيم آيات پروردگار ما را وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ و باشيم از جمله باوردارندگان بَلْ نه چنان است كه ايشان مىگويند چون به دنيا روند مؤمن باشند بلكه بر همان كفر خواهند بود و اين اقرار توحيد حالى براى آنست كه بَدا لَهُمْ ظاهر شده است مر ايشان را ما كانُوا يُخْفُونَ آنچه بودند كه مىپوشيدند از كفر و معاصى مِنْ قَبْلُ پيش ازين در دنيا چون امروز به شهادت جوارح بر ايشان ظاهر و ثابت شد اعتذار مىكنند و تمناى رجوع به دنيا دارند وَ لَوْ رُدُّوا و اگر ايشان را بازگردانيده شود لَعادُوا هر آئينه بازگردند . لِما نُهُوا عَنْهُ بسوى آن چيزى كه نهى كرده شدهاند از ان يعنى شرك و عصيان وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ و به درستى كه ايشان دروغگويانند در وعده ايمان و چون اين آيتها در وعيد قيامت بر كافران خوانده شده بعث و نشر را منكر شدند .