وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتابِ و اگر چنانچه اهل كتاب آمَنُوا ايمان آوردندى بمحمد ص وَ اتَّقَوْا و پرهيز كردندى از معاصى يا از يهوديت و نصرانيت لَكَفَّرْنا عَنْهُمْ هرآئينه ما درمىگذرانيديم از ايشان سَيِّئاتِهِمْ گناهان ايشان را وَ لَأَدْخَلْناهُمْ و هرآئينه مىآورديم ما ايشان را يعنى حكم مىكرديم بدخول ايشان جَنَّاتِ النَّعِيمِ در بهشتها با ناز و نعمت وَ لَوْ أَنَّهُمْ و اگر ايشان أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ به پا داشتندى احكام توريت و انجيل را يعنى بدان عمل كردندى وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ و اقامت كردندى آن را كه فرود مىآيد بديشان مِنْ رَبِّهِمْ از نزد پروردگار ايشان كه آن قرآنست لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ هر آئينه بخوردندى روزى از زبر سر خويش وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ و از زير پاى خويش يعنى روزى بر ايشان فراخ شدى به باريدن باران و رستن گياه يا ميوه ايشان چندان مىشد كه از زبر سر مىچيدى و از زير پاى برمىداشتندى از بسيارى آن كه به زمين ريخته بودى مِنْهُمْ از جهودان أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ گروهىاند راست‌رو و راست‌كار يعنى آنها كه به حضرت ايمان آورده‌اند وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ و بسيارى از ايشان ساءَ ما يَعْمَلُونَ بد است آنچه ايشان مىكنند يا أَيُّهَا الرَّسُولُ اى فرستاده به حق بَلِّغْ برسان به كافه خلايق ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ تمام آنچه فرود مىآيد به تو مِنْ رَبِّكَ از پروردگار تو چون حكم رجم و قصاص و امر زينب بنت حجش در نكاح او و حكم جهاد و غير آن وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ و اگر چنين نكردى و تمام آن را نرسانيدى فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ پس تبليغ نكرده باشى رسالتهاى او را زيرا كه كتمان بعضى ضايع مىكند آن را كه برسانيده چنانچه ترك بعضى از اركان نماز مبطل نماز است وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ و خدا نگاه مىدارد ترا مِنَ النَّاسِ از شر مردمان و كسى را بقتل بر تو دست نخواهد بود إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خدا لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ راه ننمايد گروه كافران را به تسلّط بر تو از انس رض بن مالك منقول است كه آن حضرت ص را شبها حراست و پاسبانى مىكردندى چون اين آيت نازل شد حضرت رسالت ص پناه سر مبارك از قبه كه از اديم دوخته بودند بيرون كرد و فرمود كه اى مردمان بازگرديد كه خداى مرا نگاه داشت .