قُلْ بگو اى محمد يا أَهْلَ الْكِتابِ كه اى اهل كتاب لَسْتُمْ عَلى شَيْءٍ نيستيد شما بر چيزى از دين و ديانت حَتَّى تُقِيمُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ تا وقتى كه اقامت كنيد حكم توريت و انجيل را يعنى آنچه اصول دين است از ان يا قائم داريد آن امر را كه در هر دو كتاب فرموده و آن ايمان آوردن‌ست بمحمد عليه السلام وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ و تا زمانى كه بپاداريد اوامر و نواهى آن را كه فرستاده مىشود بشما مِنْ رَبِّكُمْ از آفريدگار شما يعنى قرآن وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ و زياده مىكند بسيارى را از يهود و ترسا ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ آنچه منزل مىشود به تو از پروردگار تو يعنى باستماع قرآن مىافزايد ايشان را طُغْياناً وَ كُفْراً بيدادى و ناگرويدگى فَلا تَأْسَ پس اندوهناك مباش عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ بر زيادتى كفر و طغيان گروه كافران إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا به درستى كه آنها كه ايمان آورده‌اند به زبان وَ الَّذِينَ هادُوا و آنان كه دين يهودى گرفتند وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى و صابئيان و ترسايان همچنين مَنْ آمَنَ هر كه ايمان آرد ازينها بدل صافى و نيت خالص بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ به خدا و بروز بازپسين وَ عَمِلَ صالِحاً و بكند عملى پسنديده فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ پس هيچ ترسى نيست بر ايشان از هجوم عقاب وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ و نيستند ايشان كه اندوهگين باشند از فوت ثواب لَقَدْ أَخَذْنا هر آئينه ما فرا گرفتيم به زبان انبياء ع مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ پيمان بنى اسرائيل را در توحيد و ايمان بمحمد ص وَ أَرْسَلْنا و فرستاديم ما إِلَيْهِمْ رُسُلًا بسوى ايشان پيغامبران اول موسى عليه السلام و آخر عيسى عليه السلام كُلَّما جاءَهُمْ رَسُولٌ هرگاه كه آمد بديشان رسولى بِما لا تَهْوى أَنْفُسُهُمْ به‌آنچه نخواست و دوست نداشت نفسهاى ايشان از تكاليف شرعيه فَرِيقاً كَذَّبُوا گروهى را تكذيب كردند چون عيسى ع و محمد ص وَ فَرِيقاً يَقْتُلُونَ و گروهى را بودند كه مىكشتند چون زكريا و يحيى و شعيب عليهم السلام -