كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

228

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

الْيَوْمَ امروز يعنى روز نزول اين آيت أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ حلال كرده شد شما را ذبح بر نام خدا وَ طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ و طعام آنها كه ايشان را كتاب داده‌اند يعنى يهود و نصارى از ذبائح و غير آن حِلٌّ لَكُمْ حلال است مر شما را وَ طَعامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ و طعام شما نيز حلال است ايشان را در دين ايشان چه شما ذبح بنام خدا مىكنيد وَ الْمُحْصَناتُ و ديگر حلالست بر شما زنان آزاد و پارسا مِنَ الْمُؤْمِناتِ از آنها كه گرويده‌اند و اين بر سبيل اولويت است و اگر نه امة مؤمنة نيز حلال است وَ الْمُحْصَناتُ و ديگر حلالست زنان پارسا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ از انها كه ايشان را كتاب داده‌اند مِنْ قَبْلِكُمْ پيش از شما و محصنات نزد امام شافعى رح آزادانند پس امه كتابيه حرام باشد بمذهب او و نزد امام اعظم رح عفائف‌اند پس بقول او حرائر و اما از كتابيات مساوى باشند و همه را نكاح توان كرد إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ چون بدهيد ايشان را أُجُورَهُنَّ مهرهاى ايشان مُحْصِنِينَ در حالتى كه شما بران نكاح عفت و صلاح جوئيد غَيْرَ مُسافِحِينَ نه مجاهر باشيد بزنا وَ لا مُتَّخِذِي أَخْدانٍ و نه فراگيرنده دوستان به پنهانى وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ و هر كه كافر شود به‌آنچه ايمان بدان واجب باشد يا انكار شرائع اسلام كند از حلال و حرام فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ پس به درستى كه باطل شد كردارهاى او وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ و اوست در ان سراى مِنَ الْخاسِرِينَ از زيان‌كاران يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى گروه گرويدگان إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ چون خواهيد كه برخيزيد به نماز و شما محدث باشيد فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ پس بشوئيد روهاى خود را از منبت شعر راس تا منتهاى ذقن در طول و ميان هر دو شحمه گوش در عرض وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ و بشوئيد دستهاى خود را تا مرفقين و مرفق مفصل ذراع و عضدست وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ و مسح كنيد سرهاى خود را امام مالك رح نظر بر ظاهر آيت مىفرمايد كه تمام سر را مسح بايد كرد و نزد امام اعظم رح مسح ربع سر فرض است و امام شافعى مىگويد آن مقدار كه اسم مسح بر وى اطلاق توان كرد كافى است وَ أَرْجُلَكُمْ و بشوئيد پاىهاى خود را إِلَى الْكَعْبَيْنِ تا آن دو استخوان بيرون آمده از هر دو جانب قدم مفصلى كه ميان ساق و قدمست و كسر لام و ارجلكم بطريق جر جوارست و همچنان‌كه درو عذاب من رجز اليم و حفص بنصب خواند عطف بر وجوهكم وَ إِنْ كُنْتُمْ جُنُباً و اگر باشيد جنابت رسيده فَاطَّهَّرُوا پس غسل كنيد وَ إِنْ كُنْتُمْ و اگر باشيد مَرْضى بيماران و استعمال آب شما را مضر باشد .