تِلْكَ آن احكامى كه كه تقديم يافت در امور يتامى و مهمات نكاح و قسمت مواريث حُدُودُ اللَّهِ اندازه‌هاى حكم خداست كه از آن در نشايد گذشت وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر كه فرمان برد خدا و رسول او را درين حكمها يُدْخِلْهُ درآرد خدا او را جَنَّاتٍ تَجْرِي به بوستانها كه پيوسته مىرود مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ از زير اشجار آن جويها خالِدِينَ فِيها در حالتى كه داخلان در اين جنات جاودان باشند در ان وَ ذلِكَ و اين ادخال مطيعان در بهشت به صفت خلود الْفَوْزُ الْعَظِيمُ رستگارى بزرگ است وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر كه نافرمانى كند خدا و رسول او را چون عينية بن حصين فزارى كه بميراث كودكان و زنان راضى نه شد و گفت من ميراث ندهم مگر كسى را كه بر پشت مركب مقاتله تواند كرد حق تعالى آيت فرستاد كه هر كه فرمان خدا و رسول او نبرد وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ و درگذرد از آن اندازه‌هاى كه در حلال و حرام و ميراث و سائر احكام مقرر شده يُدْخِلْهُ ناراً خدا درآرد او را در آتشى خالِداً فِيها در حالتى كه جاويد باشد در آن مذهب صحيح آنست كه خلود به جهت استحلال محرمات بود وَ لَهُ و مر آن عاصى مستحل را باشد عَذابٌ مُهِينٌ عذابى خواركننده وَ اللَّاتِي و آن زنانى كه از جهت متابعت هواى نفس يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ بيايند بفعل قبيح يعنى مرتكب آن شوند مِنْ نِسائِكُمْ از زنان شما مراد محصنات‌اند يعنى شوهرداران فَاسْتَشْهِدُوا پس شما اى حكّام شريعت طلب گواه كنيد عَلَيْهِنَّ بر فعل فاحشه اين زنان أَرْبَعَةً مِنْكُمْ چهار مرد عاقل و بالغ از شما كه مؤمنانند تا بر ايشان گواهى دهند فَإِنْ شَهِدُوا پس اگر اين چهار تن بزنا بر ايشان گواهى دهند فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ پس نگاه داريد اين زنان را و بند كنيد در خانها و اصح اقوال آنست كه در اول اسلام حكم عقوبت زنان زنا كار برين وجه بود كه ايشان را در خانها محبوس سازند حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ تا وقتى كه متوفى سازد ايشان را ملك‌الموت يا استيفاى ارواح ايشان كند مرگ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ يا گرداند خدا يعنى پيدا سازد لَهُنَّ سَبِيلًا براى ايشان راهى يعنى يا حدى تعين كند كه از حبس خلاص يابند و بعد از آن وحى فرود آمد و سيّد عالم ص فرمود كه فراگيريد از من قد جعل اللّه لهن سبيلا صحابه رض متوجه شدند كه آن راه كدامست خواجه فرمود كه الثيب بالثيب الرجم و البكر بالبكر مائة جلدة و تغريب عالم پس به حكم اين حديث امساك بيوت منسوخ شد و اشهاد و استشهاد باقى ماند .