كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

161

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

لا يَغُرَّنَّكَ بايد كه فريب نه دهد ترا تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا رفتن و آمدن كاروان كافران فِي الْبِلادِ در شهرها براى تجارت چه آن تقلب ايشان مَتاعٌ قَلِيلٌ برخوردارى اندكست كه زود زائل شود ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ پس آن كه به آخرت روند بازگشت ايشان دوزخ باشد وَ بِئْسَ الْمِهادُ و بد آرامگاهى است دوزخ لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ ليكن آنها كه بترسيدند از عقاب پروردگار خود و بمتاع دنيا مغرور نه گشتند لَهُمْ جَنَّاتٌ مر ايشان را بوستانهاست بر آن وجه كه تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ مىرود از زير قصور آن يا در پاى درختان آن جويها از آب و شير و مى و انگبين خالِدِينَ فِيها جاويدان باشند در آن بوستانها نُزُلًا در حالتى كه اين بهشت‌ها پيش‌كشى باشد مِنْ عِنْدِ اللَّهِ از نزول خدا نزل آن را گويند كه در منزل مهمان نازل را حاضر سازند و بسيارى و خوبى آن دليل كرامت مهمان و نيكوداشت او باشد و هرگاه كه بهشت نزل مهمان دارالسّلام خواهد بود پس نعمت كلى جز تماشاى پرتو انوار لقا نباشد بيت تو اى زاهد سوى باغ بهشتم مىكنى دعوت * نمىخواهم بهشت و نعمت ديدار مىخواهم وَ ما عِنْدَ اللَّهِ و آنچه نزديك خداست از الطاف خفيّه خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ بهترست مر نيكوكاران را از متاع فانى وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ و هرآئينه از اهل كتاب لَمَنْ يُؤْمِنُ كس هست كه مىگردد بِاللَّهِ به خدا وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ و آنچه بر شما منزل شده كه قرآنست وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ و بدان نيز كه بديشان فرستاده‌اند كه توراتست يا انجيل مراد ابن سلام و اصحاب او يا نجاشى و اتباع او خاشِعِينَ لِلَّهِ در حالتى كه ترس‌كارانند يا متواضعان مر خداى را لا يَشْتَرُونَ بدل نمىكنند بِآياتِ اللَّهِ به احكام توريت يا نعت پيغمبر صلى اللّه عليه و سلم ثَمَناً قَلِيلًا بهاى اندك را چنانچه احبار يهود رشوت‌خوار أُولئِكَ آن گروه مؤمن خاشع و متدين لَهُمْ أَجْرُهُمْ مر ايشان راست مزد ايشان ذخيره نهاده عِنْدَ رَبِّهِمْ نزديك پروردگار ايشان إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خدا سَرِيعُ الْحِسابِ زود حساب است به‌آسانى و زود حساب مؤمنان خواهد كرد .