إِنَّما ذلِكُمُ الشَّيْطانُ جز اين نيست كه آن تخويف شيطان بود يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ مىترساند بدان دوستان خود را يعنى آنچه اعراب باديه يا اهل قافله يا نعيم مىگفتند آن را شيطان القا كرده بود تا بترساند بدان منافقان را و از لشكر پيغمبرى رو گردان شوند و آن صورت سبب شكست كار مسلمانان گردد فَلا تَخافُوهُمْ پس شما اى مؤمنان مترسيد از اولياى شيطان وَ خافُونِ و بترسيد از من در مخالفت امر من إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ اگر هستيد تصديق‌كنندگان مر وعد و وعيد مرا وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ و بايد كه اندوهناك نگردانند ترا آنان كه يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مىشتابند در يارى اهل كفر چون ابن ابىّ و متابعان او كه در جنگ احد ترسيده تخلف ورزيده ترا فروگذاشتند إِنَّهُمْ به درستى كه ايشان لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً هرگز زيان نرسانند خدا را يعنى دوستان خدا را چيزى بسبب مسارعت در كفر يُرِيدُ اللَّهُ مىخواهد خدا أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ آنكه نه گرداند مر ايشان را يعنى ندهد حَظًّا فِي الْآخِرَةِ بهره در ثواب آن‌جهانى وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ و مر اين مسارعان را عذاب بزرگيست يعنى بسيار و هميشه إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ به درستى كه آنان كه بخريدند كفر را يعنى بدل كردند بِالْإِيْمانِ بايمان لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً هرگز زيان نكنند خداى را چيزى بسبب اشتراء ايشان بلكه ضرر ايشان بديشان عايد گردد وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ و مر ايشان راست عذاب دردناك كه الم آن بدلهاى ايشان برسد وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا و نه پندارند آن كسانى كه كافرانند از يهود و نصارى و مشركان و منافقان كه أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ جز اين نيست كه آنچه ما مهلت مىدهيم ايشان را خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ بهترست مر نفسهاى ايشان را أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ به درستى كه ما درنگ مىدهيم ايشان را لِيَزْدادُوا إِثْماً تا زياده كنند گناهان را و در دين باطل خود ثبات ورزند وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ و مر ايشان راست عذاب خواركننده و رسواسازنده .