كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
132
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى گروه گرويدگان اتَّقُوا اللَّهَ بترسيد از خدا حَقَّ تُقاتِهِ چنانچه سزاى ترسيدنست نزد اكثر علما اين آيت منسوخست چه تقوى بر آن وجه كه حق آن باشد هيچكس را نمىتواند بود پس عنايت الهى بار اين مشقت ازين امت رفع فرموده ناسخ اين آيت فرستاد كه فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ پرهيزگارى كنيد بدان مقدار كه مقدور شماست وَ لا تَمُوتُنَّ و مميريد إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ مگر آنكه شما مسلمانان باشيد لفظ نهى بر موت واقع شده اما فى الحقيقة امرست به اقامت اسلام تا بر مسلمانى بميرند وَ اعْتَصِمُوا و چنگ ورزنيد اى انصار بِحَبْلِ اللَّهِ بدين خدا كه حبل المتين است جَمِيعاً همه شما و بقول بعض علما حبل اللّه اينجا قرآن است يا موافقت حضرت پيغمبر ص امر مىكند كه همه مجتمع باشيد در اعتصام بذيل متابعت سيّد انام عليه السلام چه بىآنكه به ظاهر و باطن چنگ در اتباع آن حضرت ص زنيد نه راه به مقصد اصلى توان برد و نه بمطلوب حقيقى توان رسيد رباعى خفا كه بىمتابعت سيد رسل ص * هرگز كسى به منزل مقصود ره نيافت از هيچ رو به هيچ درى راه نه مىدهند آن را كه ز آستانه او روى دل بتافت وَ لا تَفَرَّقُوا و پراگنده مشويد از خدمت وى وَ اذْكُرُوا و ياد كنيد نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ نعمتهاى خدا را كه بر شما افاضت كرده و آن اسلام است و قرآن و هجرت پيغمبر ص به بلده ايشان إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً آن را ياد داريد كه بوديد شما با يكديگر دشمنان كه پيوسته حرب مىكرديد فَأَلَّفَ پس خدا پيوند داد بَيْنَ قُلُوبِكُمْ ميان دلهاى شما به بركت اسلام و ميمنت خواجه انام فَأَصْبَحْتُمْ پس گشتيد شما بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً به رحمت خدا برادران يكديگر وَ كُنْتُمْ و بوديد شما بهواسطه ضلالت و جهالت عَلى شَفا حُفْرَةٍ بر كنارهء مغاكى مِنَ النَّارِ از آتش دوزخ يعنى مشرف بوديد بر وقوع در آن و اگر مرگ شما را بر آن حال دريافتى هرآئينه به دوزخ مىرفتيد فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها پس شما را باز رهانيد خدا از آن حفره يا از آن آتش كَذلِكَ همچنانكه كه بيان كرد حال شما را از نفرت قديمى و الفت مجدّد يُبَيِّنُ اللَّهُ بيان مىكند خدا و روشن مىگرداند لَكُمْ آياتِهِ براى شما دلائل وحدانيت خود را لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ تا باشد كه شما ثابت مانيد بر طريق هدايت وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ و هرآئينه بايد كه باشد از شما أُمَّةٌ گروهى كه ايشان يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ بخوانند مردمان را به نيكوئى يعنى بدين اسلام يا به ايتلاف مؤمنان با يكديگر و جمعى برآنند كه اين داعيان مؤذّنانند كه خلق را به عبادت خدا مىخوانند وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ و مىفرمايند به نيكوئى وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ و بازدارند از منكر و معروف آنست كه موافق كتاب و سنت باشد و منكر آنكه مخالف قرآن و حديث بود و نزد محققان معروف خدمت حقست و منكر صحبت نفس وَ أُولئِكَ و آن گروهى كه داعى خير و امر معروف و ناهى منكراند هُمُ الْمُفْلِحُونَ ايشان رستگارانند .