وَ قالَتْ طائِفَةٌ و گفتند گروهى مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ از يهود و ايشان دوازده تن بودند از خيبر و عرينه اتفاق كردند كه در اوّل روز بدين محمد ص درآيند از روى مكر و حيله و به آخر روز چنان فرا نمايند كه ما در كتاب خويش تأمل كرديم و با علما و احبار مجادله بسيار نموديم بطلان دين و فساد آئين شما بر ما روشن شد و نشانهاى نبى موعود در پيغمبر ص شما موجود نيست يمكن كه بدين حيله بعضى از اصحاب در تردد افتند و گويند اين‌ها اهل كتاب‌اند چنين سخن از روى گزاف نخواهند گفت و با وجود علم و انصاف آنچه حق باشد نخواهند نهفت شايد كه از طريق تصديق محمد صلى اللّه عليه و سلّم منحرف شده بدين ما درآيند حق سبحانه مؤمنان را ازين مكر آگهى داد و آيت فرستاد كه ميان يكديگر گفتند گروهى از اهل كتاب يعنى آن دوازده تن كه گفته شد آمِنُوا بِالَّذِي ايمان آريد يعنى به زبان اقرار كنيد بدان چيزى كه أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا فروفرستاده‌شده است بر مؤمنان يعنى قرآن وَجْهَ النَّهارِ در اوّل روز وَ اكْفُرُوا آخِرَهُ و كافر شويد و انكار كنيد در آخر روز بدان چيزى كه اوّل روز اقرار كرده‌ايد لَعَلَّهُمْ شايد كه مؤمنان بسبب انكار شما بعد اقرار ، در شك افتاده يَرْجِعُونَ بازگردند از دين خود و چون خيبريان ديدند كه زرق ايشان ظاهر شد يهود مدينه را وصيت كردند كه وَ لا تُؤْمِنُوا و تصديق مكنيد إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ مگر آن‌كس را كه پيروى كند دين شما را كه يهوديتست قُلْ إِنَّ الْهُدى بگو ايشان را به درستى كه دين حق هُدَى اللَّهِ دين خداست يعنى دين اسلام اين جمله معترضه بود در ميان سخن يهود در ردّ قول ايشان را پس باز تتمه كلام ايشان را بيان مىكند كه تصديق مكنيد جز همدينان خود را و باور مداريد أَنْ يُؤْتى أَحَدٌ آنكه داده باشد هيچ‌كس را مِثْلَ ما أُوتِيتُمْ مانند آنچه شما را داده‌اند از علم و فضل و حكمت أَوْ يُحاجُّوكُمْ و اين را نيز باور مكنيد كه مسلمانان با شما مخاصمه كنند عِنْدَ رَبِّكُمْ نزد پروردگار شما زيرا كه دين شما درست‌ترست و حجت شما قوىتر و روشن‌تر قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بگو به درستى كه برترى و بهترى يا افزونى در علم و حكمت بِيَدِ اللَّهِ بدست قضا و تصرف خداوندست يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ مىدهد آن را بهر كه مىخواهد وَ اللَّهُ واسِعٌ و خدا بسيار رحمت است عَلِيمٌ دانا باهل استحقاق در اعطاى فضل يَخْتَصُّ خاص مىگرداند بِرَحْمَتِهِ باسلام يا قرآن يا نبوت مَنْ يَشاءُ هرك را مىخواهد و مىداند كه استحقاق آن دارد وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ و خداى خداوند فضل بزرگست بر مؤمنان .