رَبَّنا هم قول راسخان علم است و ايشان قومىاند كه متاع دانش خود را به زيور عمل بياراسته مىگويند اى آفريدگار ما لا تُزِغْ مپيچان و منحرف مساز قُلُوبَنا دلهاى ما را از دين حق بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا پس از آنكه ما را راه راست نمودى وَ هَبْ لَنا و ببخش ما را مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً از نزديك خود توفيقى بر استقامت كه آن رحمت محض و محض رحمت است يا بما ارزانى دار عصمتى خالى از شك و شبه إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ به درستى كه توئى بخشنده هر عطيه رَبَّنا اى پروردگار ما إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ به درستى كه تو فراهم آرنده همه مردمانى بعد از مرگ ايشان لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ براى حساب روزى كه هيچ شك نيست در وقوع آن إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خدا لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ خلاف نكند وعده كه در بعث و نشور فرموده إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا به تحقيق آنان كه كافر شدند يعنى يهود قريظه و نضير يا كفار قريش كه حضرت رسالت‌پناه ص را سرزنش مىكنند كه درو ريشست و پسران ندارد و خود باموال و اولاد مفاخرت و مكاثرت مىكردند لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ دفع نكند و باز ندارد از ايشان أَمْوالُهُمْ مالهاى ايشان كه بدان مىنازند وَ لا أَوْلادُهُمْ و نه فرزندان ايشان كه با وجود آنها علم مباهات مىافراشتند مِنَ اللَّهِ شَيْئاً از عذاب خدا هيچ چيز در دنيا اگر به محنت درمانند و نه در آخرت كه ايشان را بسوى مضيق جهنّم رانند وَ أُولئِكَ و آن گروه هُمْ وَقُودُ النَّارِ ايشانند آتش‌انگيزان دوزخ و عادت اين مشركان يا يهود يا نصارى در تكذيب حضرت رسالت‌پناه عليه السلام كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ مانند عادت متابعان فرعونست در تكذيب موسى وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ و عادت آن كسان نيز كه پيش از فرعونيان بودند چون عاد و ثمود كَذَّبُوا بِآياتِنا به دروغ داشتند آيتهاى ما را يا معجزات انبياء خود را فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ پس بگرفت ايشان را خدا بِذُنُوبِهِمْ بگناهان ايشان از انكار و تكذيب و غير آن وَ اللَّهُ شَدِيدُ الْعِقابِ و خداى سخت عقوبت است بر كافران قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا بگو اى محمد ص مر آن كسان را كه كافر شدند از يهود و شماتت كردند در واقعه احد سَتُغْلَبُونَ زود باشد كه مغلوب مىشويد در دنيا به نصرت مؤمنان بر شما وَ تُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ و جمع كرده شويد در عقبى بسوى دوزخ وَ بِئْسَ الْمِهادُ و بد آرامگاهيست دوزخ پس خطاب با كفار قريش مىفرمايد كه