عبد الله قطب بن محيى

464

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

قوله تعالى : لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْياءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ « 1 » و رسول اللّه صلى اللّه عليه . . . فرمود « فى طى بعض الاحاديث : و سكت عن اشياء رحمة لكم غير نسيان فلا تبحثوا عنها » ( و فرموده گناهكارترين مردمان آن‌كس است كه چيزى بر مردمان حلال بوده باشد و به سبب سؤال او حرام گردد . بحث ما از آنكه جهرم وقف حرمين است ، از اين قبيل است از براى آنكه اگر اين محقّق شود ، مشقتى عظيم به مسلمانان عايد مىگردد كه در آن سرزمين ساكن‌اند و تصرفات در آن بر ايشان حرام مىشود ، بعد از آنكه حلال بوده و غرامت مدّت گذشته لازم مىآيد ، خداى ما را از اين بحث و تفتيش نگاه داراد كه اعظم گناهى است و عجب آنكه ابليس عليه‌اللعنه بر جماعتى شايد چنين باز نمايد كه اين طاعت است و كمال تقوا ! ! سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ . « 2 » اين گناهى است از همه گناهان اشدّ و تلفظ به اين نيز گناه است ، ازآن‌روى كه موجب وسوسهء مسلمانان مىشود و هرگاه كه نزد كسى اين محقق شده باشد و با وى شريكى باشد كه به گواهى هر دو آن حكم در شرع تواند ثابت شد ، اين از قبيل گواهى بر زنا است كه با كسى سه مرد ديگر تا خود موافق نيايد در اداى شهادت بر آن ، اداى شهادت نبايد كرد و الّا مثبت جرم مىشود ، ) از اين جنس آوازها دربارهء همهء املاك عالم هست ، بر مؤمن نيست كه از آن بازگويد تا موجب تهمتى شود در حق متصرفان و وقوع وسوسه در خاطر ايشان به حسب امر « من الكذب ان يحدث بكلّ ما سمع » . اى مرد كه ما را اين نصيحت مىكنى ، اگر مىخواهى كه ما آنجا ساكن نشويم ، برو به قاضى و اثبات كن كه جهرم وقف حرمين است ، بعد از آنكه گوش ما از زبان قاضى بشنود اشهاد بر وقفيت ، آنجا ساكن نشويم مگر آنكه از متولى زمين آن را اجاره

--> ( 1 ) . سوره مائده ، آيه 101 « از چيزهايى كه اگر براى شما آشكار گردد شما را اندوهناك مىكند مپرسيد » . ( 2 ) . سوره نور ، آيه 16 « [ خداوندا ] تو منزهى اين بهتانى بزرگ است » .