عبد الله قطب بن محيى
437
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
خداى عزّ و جلّ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ معلوم مىشود كه مراد علوّ قلب است ، براى آنكه اين علوّ لازم ايمان داشته ، و علوّى كه لازم ايمان است ، علوّ قلب است ، نه علوّ جسم ، براى آنكه بسيار بوده كه مؤمنان جسما مغلوب بودهاند ، بل پيغمبران « عليهم صلوات الرّحمن » مانند زكريا عليه السلام و غير او ، و آن مغلوبيّت منافى گفتار خداى عزّ و جلّ نيست كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِي « 1 » لما مرّ من التّاويل و اللّه يهدى من يشاء الى سواء السّبيل . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 183 - [ ادب ] من عبد اللّه قطب الى وليّى و خليلى الامير مجد الملّة و الدّين اسماعيل و اصحابه وفّقهم اللّه تعالى اجمعين . التماس موعظتى فرموده بودند در باب ترك دنيا ، دنيا خود پند و موعظه مىدهد ، اما كس نمىشنود ، مىگويد آخر كارم را ببينيد و فريفتهء اول آن مشويد : دو روزى چو گستاخ كردت به خُود * از آن پس ندارد ز تو هيچ بُد اگر جوانى است پيرى در پى دارد و اگر زندگانى است مرگ در عقب ، اول دندان دهد تا نيش طمع فروبرد ، آخر به كلبتين پيرى دندانش يكيك بركند ! اگر خردمندستى دندان از پيش بركنده داشتى و با چرب و شيرين جهان كار نداشتى : جهان آن به كه دانا تلخ گيرد * كه شيرين زندگانى تلخ ميرد اين چند روز كه در اين جهان است به ادب به سر بايد برد و حسن سيرت خود به جهانآفرين بايد نمود تا چون جهان ، جور خود به عادت بنياد كند و نهاد اين كس را ويران سازد ،
--> ( 1 ) . سوره مجادله ، آيه 21 « خدا مقرر كرده است كه حتما من و فرستادگانم چيره خواهيم گرديد » .