عبد الله قطب بن محيى
438
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
جهانآفرين پنهان او را به سوى خود خواند و در جوار خود او را جا دهد و عذر بيداد جهان از وى بخواهد و غبار راه به آب مرحمت از روى او فروشويد . ادب چيست ؟ دست درازى نكردن و از تناول اموال مردمان به غير حق ، خود را نگاه داشتن و فرمان جهانآفرين - كه پيغمبران دانند كه چيست و به مردمان رسانند - بجا آوردن ، و اگر ادب نگاه ندارد و لاابالى و بىباك زيد ، چون جهان نهاد او را ويران سازد ، او را به دست موكّلان نهان جهان كه ايشان را زبانيه گويند بازگذارند تا صد از اين بىداد كه جهان در ظاهر به او كرد ايشان در باطن با او كنند و جهانآفرين فرياد رسى وى نكند و هرچند فغان و فرياد كند ، حجب كبريا نگذارد كه فرياد او به پيشگاه رحمانيّت رسد ، واى بر او ، واى بر او ! خداى عزّ و جلّ ولى مرا امير مجد الدين اسماعيل و اصحاب او را از اين نكال محفوظ داراد ، آمين . زجرى كه مقصود از آن تأديب باشد مادام كه ظن باشد كه مفيد است و بناى آن نه بر غضب و جوشش طبع باشد مذموم نيست و با وجود عيال و اطفال دست از اشغال معيشت نبايد داشت و حسب المقدور از مناقشه و جدال احتراز بايد كرد و چون واقع شود اعتدال در آن نگاه بايد داشت ، و از عدل عدول نبايد كرد « و اللّه الموفّق » ، پيران امت مشايخاند و اهل ارشاد و پيران سنّ نيز ظلال ايشانند كه « الشّيب وقار اللّه » و در اين بشارت داخلاند ؛ و السّلام عليكم . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 184 - [ در نسبت متناهى با نامتناهى ] من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه و عونى الى اللّه سيّد الاخوان الالهيّين الامير محبّ الملّة و الدّين الشيخ محمد و الى ساير الاخوان الالهيّين واحدا بعد واحد سلام اللّه عليهم . فاللّه يعظّم اجركم فى مصيبة اخيكم الواصل الى جوار ربّه الامير جمال