عبد الله قطب بن محيى

373

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

از دست نمىرود و سرگردان نمىشود ، چنان اهوال كه هرگز نديده و نشنيده و در خاطر و ضميرش نيامده كه وَ بَدا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ ما لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ « 1 » چون بغتة بر او فرود آيد با آن سطوت و بطش كه كوه و زمين از آن خبردار گردد و در لرزه افتد كه يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ وَ كانَتِ الْجِبالُ كَثِيباً مَهِيلًا « 2 » و آسمان از تاب آن بگدازد كه يَوْمَ تَكُونُ السَّماءُ كَالْمُهْلِ « 3 » و نسق خود در حركت از دست بدهد كه يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً وَ تَسِيرُ الْجِبالُ سَيْراً . « 4 » دريغا كه حال آدمى درّاك با آنچه باشد ؟ چون حال زمين و كوه و آسمان كه جماداتند با آن چنين است هولى كه جمادات را از خواب جمادى برجهاند و كوه را از پيش دواند كه وَ تَرَى الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ « 5 » تا با جان آدمى كه قرصه نمله ادراك مىكند از فرط لطافت چه كند « ويل للانسان ويل للانسان من هول قد آن » اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم ، أَزِفَتِ الْآزِفَةُ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ وَ تَضْحَكُونَ وَ لا تَبْكُونَ وَ أَنْتُمْ سامِدُونَ فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَ اعْبُدُوا . « 6 » و السّلام على الاخوان الالهيّين الساجدين العابدين و رحمة اللّه . * * *

--> ( 1 ) . سوره زمر ، آيه 47 « و آنچه تصور [ ش را ] نمىكردند از جانب خدا بر ايشان آشكار مىگردد » . ( 2 ) . سوره مزمل ، آيه 14 « روزى كه زمين و كوه‌ها به لرزه درآيند و كوه‌ها به‌سان ريگ روان گردند » . ( 3 ) . سوره معارج ، آيه 8 « روزى كه آسمان‌ها چون فلز گداخته شود » . ( 4 ) . سوره طور ، آيه‌هاى 9 و 8 « روزى كه آسمان ، سخت در تب‌وتاب افتد ، و كوه‌ها به حركت درآيند » . ( 5 ) . سوره نمل ، آيه 88 « و كوه‌ها را مىبينى [ و ] مىپندارى كه آنها بىحركتند و حال آنكه آنها ابرآسا در حركتند » . ( 6 ) . سوره نجم ، آيه‌هاى 57 و 62 [ و ه چه ] نزديك گشت قيامت ، جز خدا كسى آشكاركننده آن نيست ، آيا از اين سخن عجب داريد و مىخنديد و نمىگرييد كه شما در غفلتيد . پس خدا را سجده كنيد و بپرستيد » .