بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 154 - [ انّ اللّه فى قبلة المصلّى ] لحق المكتوب الفرق بين الكتاب و الخطاب . مجلس يوم الثلاثاء معاد مىگردد تا اگر كسى را از اخوان در آن اشتباهى باشد از محل اشتباه بپرسد ، سخن از حديث التباس قرائت بر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به سبب نقصان وضوى بعضى مأمومان برخاست كه در بيابان آن گفته مىشد كه ذات طاهر آن حضرت به مثابهء آينه مصقول است كه هرچه حاضر است بر آنجا عكس مىاندازد ، و حكايت تصديق آن حضرت ابو جهل و ابو بكر را در ذمّ و مدح بسند آورده شد كه : من چو آن آيينه‌ام مصقول دست * ترك و هند و در من آن بيند كه هست و حديث « الا يعجبون كيف يصرف اللّه عنّى شتم قريش و لعنهم يشتمون مذمّما و يلعنون مذمّما و انا محمّد » كه در صحيح بخارى مذكور است خوانده شد ، و همچنين استناد جسته شد به اختلاف هيئت آن حضرت در نظر ارباب رؤيا كه اين به حسب حال صاحب رؤيا است و لهذا كسى بل ناكسى كه آن حضرت را به خواب ديده و او را در خواب چنين نموده كه مرئى او « حاشاه عن ذلك » اعمى است تعبير خوابش به اين كرده‌اند كه آن رائى اعمى القلب است و بىبصيرت در دين و گفته شد كه اختلاف هيئت فرشته قابض روح نسبت به مقبوضان از اين باب شمرده و نزيد الآن الاستشهاد بقول العارف فى المثنوى : از پدر بر تو جفايى مىرود * آن پدر بر چشم تو چون سگ شود آن پدر سگ نيست تأثير جفا است * كآنچنان صورت به چشمت سگ‌نماست گرگ مىديدند يوسف را به چشم * چون كه اخوان را حسد مىبود و خشم و حكايت ابو يزيد و ظهور آثار زخم‌ها كه بر او زدند بر تن‌هاى زنندگان به نظير آورده شد ؛ و حكايت جنيد و تاثّر قلوب اهل مجلس به حضور كفش بيگانه مذكور