عبد الله قطب بن محيى
284
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
و قوّت عزيمت وليّم را و ساير اخوان ما را كرامت كناد و به مقتضى وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ « 1 » و بال بدسگالى اعدا هم به ايشان بازگرداناد وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ « 2 » فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ « 3 » * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 113 - [ ابتناء هستى بر عدل و استواء و توزيع استعداد درخور هر فرد ] من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه الفقيه عماد الدّين عبد العزيز اعزّه اللّه . در مردمان آن حيات و قوّت نيست كه در معرض امر اكبر درآيند و ياد فاطر سماوات كنند و خداوندى او را بشناسند و آن را به بندگى مقابل دارند كأنّ كه اين معنى بيش از ايشان است و همت ايشان به اينجا مرتقى نمىگردد ؛ از اين جزئىتر كار مىبايد كه حوصلهء ايشان آن را بگنجاند . چنانچه از حال كودك مشاهده كنيم كه درخت ميوهدار كه مرغان حقيقى بر آن باشند پيش او وزنى ندارد و او را در آن رغبتى نيست ، اما چون از كاغذ صورت درخت و ميوه و مرغ برچينند ، سخت به آن شاد و فرحان باشد و در آن آويزد براى آنكه او كم است و با چيزهاى كم تواند ساخت ، چيزهاى بزرگ نه در خور او است ، و الحق چنانكه كمان با چيزهاى بزرگ نتوانند ساخت ، بزرگان نيز با چيزهاى كم به سر نتوانند برد و پادشاهى كه به مواطات جماعت پادشاه باشد و اگر آن وضع و اتفاق ترك كنند از او تا ديگرى فرقى نباشد - از
--> ( 1 ) . سوره فاطر ، آيه 43 « و نيرنگ زشت جز [ دامن ] صاحبش را نگيرد » . ( 2 ) . سوره جاثيه ، آيه 19 « و خدا يار پرهيزگاران است » . ( 3 ) . سوره توبه ، آيه 129 « پس اگر روى برتافتند ، بگو خدا مرا بس است ، هيچ معبودى جز او نيست ، بر او توكل كردم و او پروردگار عرش بزرگ است » .