عبد الله قطب بن محيى
237
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ « 1 » ، همه نيكو تأمّل كنيد كه چون او را بيش از اين عمر نمانده بود ، اينكه او را دست داد از انابه به سوى خداى عزّ و جلّ و پيمان كردن بر سلوك راه حق و عزم بر انزوا جهت فراغت براى ذكر و عبادت و معاونت بر برّ و تقوى اولى بود نسبت با حال او يا نه ؟ و حال او اكنون و حال او بر تقدير آنكه هيچ از اينها او را پيش نيامده بودى يكسان است ؟ لا و اللّه يكسان نيست و تصديق به كتاب اللّه و مواعيد او مانع است از آنكه گمان برند كه اين دو حال يكسان و همسان است ، اين زمان او قدر آن كردار خويش مىداند و به آن از خود شاد و شاكر است . اكنون اى دوستان ، اى ياران ، اى عزيزان ، هر يك از شما خود را او انگاريد كه در حق هر يك از شما ممكن است كه مرگ سايه بر او افكنده باشد و انقضاى اجلش نزديك شده . هان ، بشتابيد و خود را در نهر توبه شستوشوى دهيد تا پاك ميريد كه خداى شما پاك است و جز پاك را به پاك راه نيست . هان خود اين شستوشوى كنيد كه شستوشوى مرده شوى اين پاكى نبخشد ، هان اكنون روى دل به خدا آريد كه در ساعت مرگ روى تن با قبله كردن كفايت نيفتد در روز قيامت شخص دوست دارد كه فرزند و پيوند و برادر و خويش و هركس كه در روى زمين است فدا كند و خلاص شود و از او قبول نكنند ، امروز كه قبول مىكنند غنيمت شمريد و همه را در راه خدا فدا كنيد و از عقاب قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ « 2 » بيرون آييد .
--> ( 1 ) . سوره بينه ، آيه 8 « خدا از آنان خشنود است و [ آنان نيز ] از او خشنود ، اين [ پاداش ] براى كسى است كه از پروردگارش بترسد » . ( 2 ) . سوره توبه ، آيه 24 « بگو اگر پدران و پسران و برادران و زنان و خاندان شما و اموالى كه گرد آوردهايد و تجارتى كه از كسادش بيمناكيد و سراهايى را كه خوش مىداريد ، نزد شما از خدا و پيامبرش و جهاد در راه وى دوستداشتنىتر است ، پس منتظر باشيد تا خدا فرمانش را [ به اجرا در ] آورد و خداوند گروه فاسقان را راهنمايى نمىكند » .