عبد الله قطب بن محيى
238
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
اى دوستان ، اى ياران ، اى عزيزان ، فرصت غنيمت شمريد كه فرصت مدام نيست ، مردمان زندگانى يك روزه را صرف اكتساب كامرانى يك روزه مىكنند ، چنانچه ايام عمرشان كه به آخر رسيد ، ايام كامشان نيز به آخر رسيده و اين معامله پرغبن است براى آنكه يك روز عمر بيش از يك روز كام مىارزد ، چه به يك روز عمر كام ابدى حاصل مىتوان كرد و چيزى كه صلاحيّت آن دارد كه كام ايام نامتناهى قيمت آن آيد به كام يك روزه فروختن ، غايت بىبصارتى است در معامله ! و آن روز كه اين مايه تمام صرف شود و هيچ از آن در دست نماند ، شخص قدرش بشناسد و بداند كه چه گوهر قيمتى ضايع كرده و به هيچ از دست داده ، اما از آن دانش جز حسرت حاصل نيايد : چون توانستم ندانستم چه سود * چون بدانستم توانستم نبود اى دوستان ، اى ياران ، اى عزيزان ، دريابيد ، دريابيد كه فرصت فوت مىشود « الوقت سيف و الفوت حيف » . اى اخوان يكانيكان را از مخاديم خويشان از من عزا باز دهيد ؛ و هركس كه گوش باز كند از من به وى رسانيد كه اين دوست مهربان امير غياث الدّين عبد اللّه نه آخر كسى است كه مرد ، همه را اين راه مىبايد سپرد ، كارسازى اين راه كنيد و توشه آماده سازيد وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى . « 1 » مخدوم مؤيد امير عفيف الدين پير محمد سلام عليه ، از همه به اينكه گوش باز كنند نزديكتر است ، ابتدا به او كنيد و بگوييد اى آنكه خداى عزّ و جلّ به حسن خلق و خلق بر تو منت نهاد ، [ آيا ] نه وقت است كه يكباره روى دل به خداى خود كنى أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ . « 2 » نه وقت است كه به دست انابه ، قرع باب وهّاب توّاب كنى ، تا از خزانهء مواهب بيكران خويش كنار استعداد تو را مالامال جواهر الطاف خويش سازد و از جام معرفت و محبت قطرهاى در كام تو
--> ( 1 ) . سوره بقره ، آيه 197 « و براى خود توشه برگيريد كه در حقيقت ، بهترين توشه پرهيزگارى است » . ( 2 ) . سوره حديد ، آيه 16 « آيا براى كسانى كه ايمان آوردهاند ، هنگام آن نرسيده كه دلهايشان به ياد خدا و آن حقيقتى كه نازل شده ، نرم [ و فروتن ] گردد » .