عبد الله قطب بن محيى

20

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

خراسانى بوده و از نواده‌هاى سعد بن عباده خزرجى انصارى - از اصحاب پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله - مىباشد . از ابتداى زندگى قطب اطلاع اندكى در دست است ، او در يكى از نامه‌هاى خود اشاره‌اى كوتاه به مهاجرت خود از خنج نموده است . خنج در قرن هشتم و نهم قمرى به عنوان يكى از پايگاه‌هاى مهم فكرى ، به تربيت علما و انديشمندان پرداخته است . در نيمهء دوم قرن نهم هجرى ، ظهور طبقه‌اى از علما از مهاجرين نواحى ساحل خليج فارس و از منطقه‌اى به نام كوشكنار به رهبرى عبد اللّه قطب بن محيى در خنج شرائط ويژه‌اى را به وجود آورد . پس از مدتى و بنا به دلايلى ، ادامهء زندگى براى او در آنجا ميسر نبود و ناگزير به جهرم هجرت نمود . شواهد نشان مىدهد كه در قرن نهم ، جهرم به عنوان يكى از مراكز تبادل كالا و همچنين محل فعاليت علما ، به تدريج جانشين خنج شده است . مهاجرت قطب بن محيى ، به جهرم نيز در همين راستا صورت پذيرفت . فعاليت‌هاى تبليغى او و پيروانش ، از همان ابتدا در اين شهر ، واكنش بعضى را برانگيخت و اقامت او در جهرم مقاومت شديد برخى از گروه‌هاى اجتماعى آن ديار را باعث شد كه قطب از آنان به نام عمومى جماعت فساق ياد كرده است . فشارها و تضييقات در جهرم بر او و يارانش به حدى شدت يافت كه قطب ناگزير گرديد به شيراز مهاجرت نمايد . او در مدت كوتاهى در فارس از شهرت بسيارى برخوردار شد . در آن زمان منطقهء فارس همواره در اغتشاش و ناامنى بود و باعث شورش‌هاى گسترده در اين ناحيه مىشد كه يكى از قربانىهاى ادامهء آن حوادث ، شهادت صدر الدين محمد دشتكى ، عالم بزرگ و مشهور شيراز بود كه به جرم رهبرى مبارزين به قتل رسيد و شهيد شد . ناامنىها و تنگناهاى موجود باعث شد تا قطب براى گريز از اين شرائط سخت و ايجاد امنيت كافى براى پيروانش ، طراحى و ساخت شهركى در نزديكى جهرم ، جهت