عبد الله قطب بن محيى

173

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

فى موت ولدكم الاعز عليكم و علينا و غفر له و رحم شبابه و اكرم مآبه و منحكم صبرا جميلا و اجرا جزيلا . چون پدر كه اندك سببيّت ظاهرى مر وجود فرزند دارد با او چنين مهربان است ؛ خداوند تعالى كه آفريدگار حقيقى او است با او چگونه مهربان باشد ؛ تفاوت ميان مهربانى خداى عزّ و جلّ و مهربانى پدر ، به قدر تفاوت باشد ميان آفريدگارى خداى عزّ و جلّ و مدخليت پدر در وجود او « و ذلك تفاوت لا يتناهى بل لا يقاس احدها الى الآخر اصلا » پس چون خداوند كه مهربانى او با بندهء مؤمن به اين حدّ است و چنين رحمت از او در حق مؤمن مكتوب گشته و ممحوّ نگشته بر بندهء مؤمن قضايى كند ، چه محلّ آن باشد كه ديگرى با آن مضايقه نمايد و چه كس باشد كه ميان بنده و خداى او گنجد و ميانجى شود ؟ خدايى كه بر بندهء مؤمن چنين مهربان و به لطف به او چنين نزديك است ، نى نى تا كسى به كسى از كسى نزديك‌تر نباشد ، ميان خداوند و بنده او دخل نتواند ساخت ، حتى پدر و حتى نفس شخص ، براى آنكه خداى به بنده نزديك‌تر است از نفس او به او ، چنانچه آن عارف فرمود : « دع نفسك لخالقها يفعل بها ما يشاء لا تدخل فى البين » . جزع مكنيد و اضطراب منماييد و خداى را به خود از او و به او از خود اولى شناسيد ، و للّه الحمد كه به همهء اين خصال آراسته بوده‌اند و صبر مردانه نموده « جزاكم اللّه عن نفسكم خيرا و زادكم صبرا و اعظم لكم اجرا و جعل الولد ذخرا و تلقّاه برحمته انه ولى المؤمنين و لا حول و لا قوة الا باللّه العلى العظيم » . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 57 - [ قدرت و قوّت حقيقى در ملكوت اعلى است ] من عبد اللّه قطب بن محيى الى اخى فى اللّه مولانا مجد الملة و الدّين سلام اللّه .