ادنى ساخته‌ايد ، تن خود را به مكاره اين جهان گذاريد و انديشهء نجات از مكاره آن جهان كنيد و تدبير آن سازيد كه كسى كه در معرض گزيد مار باشد ، او را انديشه گزيدن مور نبايد كرد . دريغا پيغمبران تبليغ رسالت كردند و حق شفقت به جاى آوردند ، گويى مردمان سخن ايشان باور نكردند و چون حال ايشان جز ( مقتضى ) باور كردن سخن ايشان نيست ، چه عذر باشد آن‌كس را كه باور نكرد و اگر مىگويد باور دارم كسى كه تصديق دارد به چنان نعمت و چنين محنت ، از آن چنين فارغ ، از اين‌چنان بىباك ، چگونه است ؟ نه آن اميد چندان او را قوى دل مىدارد كه به فوت حسنات ارض بىمبالات باشد ، نه اين همّ او را چندان مشغول خاطر مىسازد كه احساس مكاره ارض زياده نكند ، نه آن مؤمنى است كه آتش در خانه‌اش افتاد سر از سجده برنداشت و گفت : « الهتنى النار الكبرى . » مؤمنى را چنين معامله درخور است . يكى از اولياء اين آية خواند كه إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ لَواقِعٌ « 1 » از بيم نفسش تيز شد و بيست روز خسته ماند بر فراش و او را عيادت مىكردند ، و سزد كه از آتشى كه وى را به هفتاد آب شسته‌اند و اين آتش است چنين بترسند و زياده از اين ، رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ « 2 » اللّه سبحانه وليّم و ساير اخوان تائبين را ، دل بيدار و ديده اشكبار و كرامت ابرار و خاتمت اخيار ، كرامت كناد ؛ إنّه ولىّ ذلك . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 51 - [ آماده رحيل مىبايد شد ] ( من عبد اللّه قطب ) اين يار مهربان كه پيمان بر پيروى قدم رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم بست

--> ( 1 ) . سوره طور ، آيه 7 « البته كه عذاب پروردگارت واقع شدنى است » . ( 2 ) . سوره بقره ، آيه 201 « پروردگارا در اين دنيا به ما نيكى و در آخرت [ نيز ] نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش [ دور ] نگهدار » .